XVIII Korpus Armijny (III Rzesza)
 | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1938 |
| Rozformowanie |
1940 |
| Tradycje | |
| Kontynuacja | |
| Działania zbrojne | |
| II wojna światowa agresja na Polskę agresja na Francję agresja na Grecję | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych |
lądowe |
| Formacja | |
| Podległość | |
.svg.png){kind=small}
XVIII Korpus Armijny – niemiecki korpus armijny, uczestniczył w agresji na Polskę, Francję i Grecję. W 1940 roku przekształcony w XVIII Korpus Górski.
Sformowany 1 kwietnia 1938 roku. W 1939 roku brał udział w agresji na Polskę. Dowodzony był przez gen. Eugena Beyera[1], a kwatera dowództwa w przededniu inwazji znajdowała się w Uherskim Hradiszczu na Morawach[2]. Wchodził w skład 14 Armii[1], początkowo obejmował 2 Dywizję Pancerną, 3 Dywizję Górską i 4 Dywizję Lekką, atakując w kierunku Krakowa. Do Korpusu przydzielone zostało Einsatzkommando 3/I pod dowództwem sturmbannführera SS Alfreda Hasselberga[2].
Skład XVIII KA w czasie agresji na Polskę był zmienny. 2 września jego dowództwo przekazało wszystkie trzy dywizje XXII Korpusowi, przejmując od niego 1 Dywizję Górską i 2 Dywizję Górską na prawym skrzydle 14 Armii, z zadaniem dokonania inwazji na Polskę z terytorium Słowacji[3][4]. Napotkał na tym odcinku, w Beskidach, na silny opór polski i nie wcześniej niż 6 września zdołał przekroczyć Dunajec w rejonie Nowego Sącza[5]. Część sił została odesłana na front zachodni, zanim korpus zajął Twierdzę Przemyśl 15 września[6]. Wysunięte oddziały dotarły do Lwowa kilka dni wcześniej[6].
W 1940 roku XVIII Korpus uczestniczył w ataku na Francję[7]. W czasie agresji na Grecję wchodził w skład 12 Armii i brał udział w ataku na linię Metaksasa bronioną przez armię grecką[8].
W dniu 30 października 1940 roku rozbudowany i przekształcony w XVIII Korpus Górski[7].
Dowódcy korpusu
- gen. Eugen Beyer (do 5.06.1940)
- gen. por. Hermann Ritter von Speck (5.06.1940 - 15.06.1940)
- gen. Franz Böhme (15.06.1940 - do przemianowania na XVIII Korpus Górski[9])
Struktura organizacyjna
Stan we wrześniu 1939 roku[10]:
Przypisy
- 1 2 Iwanowski 1961 ↓, s. 610.
- 1 2 Rossino 2003 ↓, s. 37.
- ↑ Steblik 1989 ↓, s. 133.
- ↑ Kennedy 1956 ↓, s. 85.
- ↑ Rohde 1991 ↓, s. 108.
- 1 2 Rohde 1991 ↓, s. 117.
- 1 2 Mitcham 2010 ↓, s. 223.
- ↑ Greiner 1959 ↓, s. 255.
- ↑ XVIII. Armee-Korps - Lexikon der Wehrmacht [online], lexikon-der-wehrmacht.de [dostęp 2024-04-26].
- ↑ Bishop 2009 ↓, s. 24.
Bibliografia
- Chris Bishop: Niemieckie piechota w II wojnie światowej. Warszawa: 2009. ISBN 978-83-11-11428-9.
- Helmuth Greiner: Za kulisami OKW. Warszawa: 1959.
- Wincenty Iwanowski: Kampania wrześniowa 1939. Wysiłek zbrojny narodu polskiego w czasie II wojny światowej. Warszawa: 1961.
- Robert M. Kennedy, The German Campaign in Poland (1939), Washington, DC: Department of the Army, 1956.
- Samuel Mitcham: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska pancerne. Warszawa: 2010. ISBN 978-8311-11725-9.
- Horst Rohde, Hitler's First Blitzkrieg and Its Consequences for North-Eastern Europe, [w:] Klaus A. Maier i inni, Germany and the Second World War, Dean S. McMurry, Ewald Osers (tłum.), t. 2, Oxford: Clarendon Press, 1991, s. 67–150, ISBN 0-19-822885-6.
- Alexander B. Rossino, Hitler Strikes Poland: Blitzkrieg, Ideology, and Atrocity, Lawrence, KS: University Press of Kansas, 2003, ISBN 0-7006-1234-3.
- Władysław Steblik: Armia Kraków 1939. Warszawa: 1989. ISBN 83-11-07434-8.
.svg.png){kind=small}