Zadnia Niewcyrska Szczerbina
![]() Widok z południowego wschodu | |
| Państwo | |
|---|---|
| Wysokość |
2351[1] m n.p.m. |
| Pasmo | |
| Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
Zadnia Niewcyrska Szczerbina (niem. Obere Terianskoscharte, słow. Vyšné terianske sedlo, węg. Felső Terianszkocsorba[2]) – przełęcz w Grani Hrubego w słowackiej części Tatr Wysokich. Jest to drobne wcięcie w grani oddzielające od siebie dwie Niewcyrskie Turnie: Zadnią Niewcyrską Turnię na południowym wschodzie i Pośrednią Niewcyrską Turnię na północnym zachodzie[3]. W kierunku południowo-zachodnim, do najwyższej części Niewcyrki z przełęczy opada skalisto-trawiasty żleb o różnicy wysokości 110 m. Do Wielkiego Ogrodu w Dolinie Hlińskiej opada ściana, w której brak wyróżniających się formacji[4].
Dalej na północny zachód w Grani Hrubego znajdują się jeszcze dwie Niewcyrskie Szczerbiny: Pośrednia Niewcyrska Szczerbina i Skrajna Niewcyrska Szczerbina. Nazwy przełęczy utworzył Witold Henryk Paryski w 8. tomie przewodnika wspinaczkowego. Pochodzą od Niewcyrki, do której opadają południowo-zachodnie stoki Grani Hrubego[4].
Na przełęcz nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Dla taterników dostępna jest tylko z grani lub od strony północnej (obecnie Niewcyrka jest obszarem ochrony ścisłej z zakazem wstępu)[4].
Widok z Zaworów
Widok z Doliny Hlińskiej
Przypisy
- ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania [online].
- ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2021-02-05] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
- ↑ Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956
- 1 2 3 Władysław Cywiński, Grań Hrubego. Przewodnik szczegółowy, tom 14, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008, ISBN 978-83-7104-039-9.


