Zespół pałacowo-folwarczny w Porębie Żegoty
![]() Ruina pałacu | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Architekt | |
| Rozpoczęcie budowy |
2 poł. XVIII w. |
| Ważniejsze przebudowy |
pocz. XX w. |
| Zniszczono |
1945 |
| Pierwszy właściciel | |
| Kolejni właściciele |
Józef Szembek |
| Obecny właściciel |
Joanna Mendys-Gatti |
Położenie na mapie gminy Alwernia ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu chrzanowskiego ![]() | |
Zespół pałacowo-folwarczny w Porębie Żegoty – zespół zabytków z II połowy XVIII w. znajdujący się w Porębie Żegoty, w gminie Alwernia, w powiecie chrzanowskim, w województwie małopolskim.
Zespół, w skład którego wchodzą: pałac, kaplica-mauzoleum Szembeków, park, spichrz, rządcówka oraz stodoła został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[1].
Historia
W 1532 wieś należała do Piotra Porębskiego, a na przełomie XVI i XVII wieku do Krzysztofa Korycińskiego, kasztelana wojnickiego. Od połowy XVIII wieku właścicielem był Franciszek Czerny-Szwarcenberg, kasztelan wojnicki i oświęcimski, po którym majątek przejęła córka Marianna z mężem Józefem Szembekiem. W 1787 ich syn, Aleksander Szembek, podejmował w pałacu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[2]. W 1881 w pałacu urodził się Jan Szembek, późniejszy dyplomata[3]. W latach 1905–1910 Józef Hilary Szembek uruchomił przy pałacu Spółkę Rolniczą[3]. Do 1945 posiadłość należała do rodziny Szembeków[4][5].
Drewniany dwór Korycińskich z XVII wieku został przebudowany na polecenie Franciszka Szwarcenberga-Czernego w 2. połowie XVIII wieku w stylu późnobarokowym[6][7]. Na początku XX wieku obiekt przebudowano według planów Tadeusza Stryjeńskiego dla Szembeków[6].
Do lat 30. XX w. częścią majątku Szembeków był kamieniołom melafiru na położonym w kierunku zachodnim leśnym wzgórzu Belwender, przejęty następnie przez spółkę Kamieniołomy Poręby w Kwaczale[8][9]. Wydobyty surowiec posłużył do budowy drogi Kraków–Chełmek[10].
W czasie II wojny światowej okupanci niemieccy, po wysiedleniu właścicielek, zorganizowali w nim ośrodek wypoczynkowy dla załogi obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau[7]. Kamieniołom był eksploatowany przez Niemców, którzy zbudowali kolejkę do anektowanej przez III Rzeszę Okleśnej[11]. W pałacu spalonym z powodu zaprószenia ognia przez żołnierzy sowieckich w styczniu 1945 roku i częściowo rozebranym, znajdowała się biblioteka, archiwum oraz zbiory sztuki[12]. W całości zachowała się jedynie oficyna.
Po 1945 w pałacu mieściło się m.in. prezydium gromadzkiej rady narodowej, izba porodowa, tuczarnia, kółko rolnicze i zakład hodowli zarodowej[13].
W 1985 zespół pałacowo-parkowy należał do Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej „Okleśna” w Porębie Żegoty[14]. W 1990 przeszedł na własność gminy Alwernia, która sprzedała we wrześniu 2002 pałac (za 325,000 zł) i w 2006 park pochodzącej z Dąbrowy Tarnowskiej i zamieszkałej we Włoszech lekarce i malarce Janinie (Aśce) Mendys-Gatti[2][3][15][16]. Zaplanowany na wiosnę 2010 remont obiektu nie został zrealizowany[17]. W 2022 pod kierunkiem Barbary Zin na Politechnice Krakowskiej powstał projekt adaptacji ruin pałacu na siedzibę Towarzystwa Historycznego im. Szembeków[18], założonego w 1989 przez Władysława Szeląga[19].
Park
W dworskim parku w latach 1920–1922 wybudowano modernistyczne mauzoleum Szembeków w formie kaplicy według projektu Karola Stryjeńskiego. W grobowcu pochowani byli: Aleksander Szembek (1893–1920), Józef Szembek (1856–1928) i jego żona Ludwika z Wielopolskich (1867–1936). Z powodu bezczeszczenia po 1945 roku grobowca, na przełomie 70. i 80. lat, ówczesny proboszcz Wacław Mokosa przeniósł szczątki na cmentarz. Nad fasadą grobowca znajduje się nietypowa kamienna rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem, trzymanym na rękach nad głową[7][6].
W parku istniała też sztuczna grota z posągiem Neptuna. W otoczeniu pałacu, przy drodze w kierunku Alwerni widoczne są stawy rybne oraz kamienna figura św. Jana Nepomucena z 1782 roku[20].
Przypisy
- 1 2 Rejestr ↓, s. 13.
- 1 2 Łukasz Dulowski, Dzisiaj została ruina po dawnym pałacu Szembeków w Porębie Żegoty. A jak było? [online], przelom.pl, 11 lutego 2023.
- 1 2 3 Władysław Ryszard Szeląg, Władysław Ryszard Szeląg o Janie hr. Szembeku i Porębie Żegoty [online], powiatowy.pl, 22 sierpnia 2013.
- ↑ Libicki 2012 ↓, s. 352.
- ↑ Noga 1997 ↓, s. 44.
- 1 2 3 Krasnowolski 2013 ↓, s. 235.
- 1 2 3 Zinkow 2008 ↓, s. 539.
- ↑ Dawny kamieniołom melafirów, Alwernia, Poręba Żegota, woj. małopolskie [online], Znane i nieznane miejsca w okolicy, 18 października 2024.
- ↑ Lech Pakuła, Studium lokalizacji i perspektyw rozwoju skupienia przemysłowego Alwerni, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Geographica”, 62, 1977, s. 56.
- ↑ Kinga Kurlit-Heller, Belwender – a po co nam właściwie ten melafir? [online], rybna-zdjeciaispacery.com, 18 czerwca 2019.
- ↑ Belwender [online], geotyda.pl [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Schnaydrowa 1967 ↓, s. 42.
- ↑ Zespół pałacowo-parkowy Poręba Żegoty [online], zachodniamalopolska.pl [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Poręba Żegoty. Zespół pałacowo-parkowy i folwarczny (karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa), Ośrodek Dokumentacji Zabytków, 25 lipca 1985.
- ↑ Poręba Żegoty - pałac [online], eksploratorzy.com.pl, 28 grudnia 2013, Cytat: W 1990 r. zabytkowy kompleks pałacowo-parkowy przeszedł na własność gminy Alwernia. We wrześniu 2002 r. dwór i czworaki (pow. 1 hektar 72 ary) wystawiono na sprzedaż w drodze przetargu. Nieruchomość kupiła Polka zamieszkała we Włoszech, płacąc za nią 325 tys. 300 zł..
- ↑ Regina Pytlik, O artystce [online], askamendysgatti.eu, 4 sierpnia 2012.
- ↑ Łukasz Dulowski, Poręba Żegoty. Co dalej z dworem? [online], przelom.pl, 20 września 2011.
- ↑ Adam Zys, Adaptacja ruin pałacu w Porębie Żegoty. Praca dyplomowa Andrzeja Ochaba [online], whitemad.pl, 9 lutego 2022.
- ↑ M. Łabuda, Towarzystwo Historyczne im. Szembeków [online], powiatowy.pl, 12 kwietnia 2014.
- ↑ Kornecki 1993 ↓, s. 86.
Bibliografia
- Rejestr zabytków nieruchomych woj. małopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2017-11-17]. (pol.).
- Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8.
- Marian Kornecki: Sztuka Sakralna. Kraków: Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, 1993.
- Julian Zinkow: Wokół Krzeszowic i Alwerni. Kraków: Wydawnictwo Verso, 2008.
- Piotr Libicki: Dwory i pałace wiejskie w Małopolsce i na Podkarpaciu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o., 2012. ISBN 978-837510-597-1.
- Zdzisław Noga: Osadnictwo i krajobraz od schyłku średniowiecza po współczesność. Kraków: Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych, 1997. ISBN 83-901471-7-3.
- Bogumiła Schnaydrowa: Ziemia Chrzanowska i Jaworzno. Kraków: Wydawnictwo Artystyczno–Graficzne, 1967.

_location_map.png)


