Łagiewniki (powiat buski)

Łagiewniki
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

buski

Gmina

Busko-Zdrój

Liczba ludności (2021)

647[1]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

28-100[2]

Tablice rejestracyjne

TBU

SIMC

0232199[3]

Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Mapa konturowa gminy Busko-Zdrój, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa konturowa powiatu buskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Ziemia50°29′04″N 20°44′49″E/50,484444 20,746944[4]

Łagiewnikiwieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój[5][3].

Integralne części wsi Łagiewniki[5][3]
SIMCNazwaRodzaj
0232207Błonieczęść wsi
0232213Kurzejówczęść wsi
0232220Stara Wieśczęść wsi

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Nazwa pochodzi od aplikacji łagiewnik „człowiek przynależny do książęcej ludności służebnej, trudniącej się wyrobem łagwi czy też warzeniem piwa i syceniem miodu dla dworu książęcego”. W liczbie mnogiej nazwa określała osadę służebną zamieszkaną przez łagiewników, którzy zdaniem wielu historyków i językoznawców byli rzemieślnikami, wytwórcami łagwi, czyli bednarzami. Według Buczka jednak trudnili się nie tyle produkcją łagwi, co warzeniem piwa i syceniem miodu. Byli to przede wszystkim służebnicy dworu książęcego, tzw. słodownicy – piwowarzy i miodowarzy, którzy towarzyszyli księciu w jego podróżach i przechowywali w łagwiach napoje. Nazwy miejscowe Łagiewniki pochodzą z okresu wczesnohistorycznego, same osady powstały przed początkiem XIV w., jest ich w Polsce dużo.[6]

Przypisy

  1. Wieś Łagiewniki w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-12], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 686 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 GUS. Rejestr TERYT
  4. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 71144
  5. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski: historia, pochodzenie, zmiany. 6: L-Ma. Kraków: Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN, 2005, s. 260, seria: Nazwy miejscowe Polski: historia, pochodzenie, zmiany. ISBN 83-88866-26-5.

Linki zewnętrzne