12 Dywizja Piechoty (Carstwo Bułgarii)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1913; 1915 |
| Rozformowanie |
1913; 1918 |
| Tradycje | |
| Rodowód |
1 Dywizja Rezerwowa |
| Działania zbrojne | |
| II wojna bałkańska I wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Podległość | |
12 Dywizja Piechoty (bułg. Дванадесета пехотна дивизия) – bułgarski związek taktyczny okresu Trzeciego Carstwa.
Sformowana w 1913 początkowo jako 1 Dywizja Rezerwowa, wkrótce jednak przemianowana na 12 DP. Po zakończeniu II wojny bałkańskiej w 1913 rozformowana. W 1915 sformowana ponownie początkowo, jako 12 Dywizja Zbiorcza, a następnie przemianowana na 12 DP. Rozformowana w 1918[3].
Formowanie i działania
Wojny bałkańskie
30 maja 1913 został podpisany traktat pokojowy między Imperium Osmańskim a państwami bałkańskimi kończący I wojnę bałkańską. Nie zlikwidował on jednak napięcia na Bałkanach. Wśród niedawnych sojuszników z całą ostrością ujawniły się sprzeczności w kwestii podziału wyzwolonych terytoriów. Nie widząc innego sposobu jego rozwiązania, Bułgaria zdecydowała się zaatakować swoich dotychczasowych aliantów, a dowództwo Armii Polowej przystąpiło do organizacji nowych jednostek. W czerwcu zmobilizowano sześć roczników z terenów wyzwolonych, powołano pospolite ruszenie oraz wcielono do szeregów mężczyzn posiadających zwolnienie z odbywania służby wojskowej. Dzięki temu sformowano między innymi 12 Dywizję Piechoty[4].
30 lipca 2013 w Bukareszcie rozpoczęły się rokowania pokojowe, a dzień później weszło w życie zawieszenie broni[5]. Po podpisaniu pokoju w Bukareszcie car Ferdynand I ogłosił demobilizację armii. Wykonując rozkaz o demobilizacji, w sierpniu 1913, rozformowano 12 Dywizję Piechoty[6].
I wojna światowa
W toku prowadzonej wojny tworzono i odtwarzano szereg oddziałów. Pod koniec października 1915 sformowano 12 Zbiorczą Dywizję Piechoty. Rozkazem nr 403 z czerwca 1916 dywizja została przemianowana na 12 Dywizję Piechoty. Zdolność do działań dywizja uzyskała w końcu 1916, ale proces jej pełnego ukompletowania według etatu wojennego zakończony został dopiero w czerwcu 1917[7].
Struktura organizacyjna
Stan w 1915 (Zbiorcza DP)[7]:
- dowództwo dywizji
- 6 pułk marszowy
- 8 pułk marszowy
- 9 pułk marszowy
- 7 pułk kawalerii
- 5 dywizjon artylerii
- jednostki pospolitego ruszenia I i II wezwania rozmieszczone w garnizonach: Orjachowo, Gigen, Somowit, Nikopol, Swisztow
Stan w 1916 (12 DP)[7]:
- dowództwo dywizji
- 9 pułk pospolitego ruszenia
- 6 pułk marszowy
- 11 pułk marszowy
- dwa szwadrony kawalerii ze składu 5 pułku kawalerii
- 5 dywizjon artylerii
- oddziały artylerii rozmieszczone w miastach garnizonowych położonych nad Dunajem.
Ogółem dywizja liczyła 98 oficerów i 9495 podoficerów i szeregowców.
Przypisy
- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 55.
- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 128.
- ↑ Тодоров i Евтимов 1976 ↓, s. 114.
- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 53–54.
- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 57.
- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 70–71.
- 1 2 3 Faszcza 2015 ↓, s. 192.
Bibliografia
- Dariusz Faszcza: Zapomniany sojusznik kajzerowskich Niemiec. Armia Bułgarska w czasie pierwszej wojny światowej. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2015. ISBN 978-83-7889-339-4.
- T. Тодоров, T. Евтимов: Пътеводител на архивните фондове 1877–1945. T. 1. Sofia: Военно издателство, 1976.