36 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej (3 BROP)
![]() Odznaka pamiątkowa | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie | |
| Tradycje | |
| Święto |
30 września |
| Nadanie sztandaru |
1 stycznia 2012[1] |
| Rodowód | |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
ppłk mgr inż. Mariusz Zagdański |
| Obecny |
ppłk Daniel Wasiłek |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
| Strona internetowa | |

36 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (36 dr OP) – pododdział SZ RP, sformowany w 2011 w Mrzeżynie, podlega dowódcy 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej.
W skład środków bojowych dywizjonu weszły trzy przeciwlotnicze zestawy rakietowe Newa-SC, zestaw PSR-A Pilica i bateria techniczna.
Tradycje
Decyzją Nr 459/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 grudnia 2011 36 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej
- przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji:
- 41 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (1969-2008),
- 71 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (1974-2008),
- 78 pułku rakietowego Obrony Powietrznej im. gen. broni Władysława Andersa (1985-2011);
- przejmuje sztandar rozformowanego 78 pułku rakietowego Obrony Powietrznej im. gen. broni Władysława Andersa;
- Ustanawia się doroczne święto 36 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej w dniu 30 września[1].
Decyzją Nr 278/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 października 2013 wprowadzono oznakę rozpoznawczą dywizjonu[2].
Decyzją Nr 44/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 lutego 2014 wprowadzono odznakę pamiątkową dywizjonu[3].
Uzbrojenie
- S-200 C Wega – 1 zestaw
- S-125 Newa SC – 2 zestawy[4]
S-200C Wega
S-125 Newa SC.jpg)
Dowódcy dywizjonu
- ppłk mgr inż. Mariusz Zagdański (2011–2017)
- ppłk Paweł Grabowiec (2017–2020)
- ppłk Krzysztof Łuczak (od 2020-2021)
- ppłk Andrzej Kaczmarzyk (2021-2023)
- ppłk mgr inż. Daniel Wasiłek (od 2023)
Przypisy
- 1 2 Decyzja Nr 459/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 grudnia 2011 r.. [dostęp 2021-10-19]. (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 278/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 października 2013 r.. [dostęp 2021-10-19]. (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 44/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 lutego 2014 r.. [dostęp 2021-10-19]. (pol.).
- ↑ Nad Wisłą bezpieczniej? [online], DziennikZbrojny.pl [dostęp 2019-10-19] (pol.).

