56 Pułk Piechoty (austro-węgierski)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1884 |
| Rozformowanie |
1918 |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
_in_Paradea.png)
Galicyjski Pułk Piechoty Nr 56 (niem. Galizisches Infanterieregiment Nr. 56) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
Pułk został utworzony w 1684 roku.
Okręg uzupełnień nr 56 Wadowice na terytorium 1 Korpusu.
Kolejnymi szefami pułku byli:
- marszałek polny porucznik Franciszek Antoni von Gorizzutti (1857–1875),
- FML Alois von Baumgarten (1875–1888),
- feldmarszałek Leopold Józef Maria Daun I von Thiano (1888–1918).
Barwy pułkowe: stalowozielony (stahlgrün), guziki złote.
Skład narodowościowy w 1914 roku: 88% – Polacy[1].
W 1873 roku pułk stacjonował w Krakowie, natomiast batalion zapasowy i batalion uzupełnień w Wadowicach.
W latach 1903–1914 pułk stacjonował w Krakowie, natomiast III batalion w Wadowicach.
W 1914 roku pułk wchodził w skład 23 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty.
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Galicji. W grudniu 1914 roku w okolicach Bochni. W styczniu 1915 roku w okolicach Przysłupia, w okresie od lutego do początku maja w okolicach Szymbarku, a w maju w okolicach wsi Bączal Dolny i Święcany niedaleko Jasła. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 27 w Bączalu, 30 w Święcanach, 314 w Bochni, 59 w Przysłupie, 74 w Szymbarku oraz 123 w Łużnej Pustkach.
Od czerwca 1917 pułk znajdował się na froncie włoskim. Od czasu nieudanej ofensywy austriackiej w czerwcu 1918 zajmował odcinek nad rzeką Piavą w okolicy zniszczonego miasteczka San Donà di Piave[2]. 30 października 1918 pułk otrzymał rozkaz wycofania się ze stanowisk nad Piavą[3]. Jak wspominał ówczesny porucznik Stanisław Ostrowski „w tym dniu rozpoczął się odwrót, który już trwał nieprzerwanie i zakończył się przybyciem do Wadowic w dniu 17 listopada”[3]. W międzyczasie (5 listopada) Komenda 12 Dywizji Piechoty zarządziła podział dywizji na trzy części: polską, która miała się zgrupować w IR Nr 56, niemiecką, która miała się zgrupować w Pułku Piechoty Nr 100 i czeską, zgrupowaną w Pułku Piechoty Nr 3[4].
Żołnierze
- Komendanci pułku
- płk Emanuel Freiherr Henniger von Eberg (1873)
- płk August Mejer (do 1894 → komendant 2 Brygady Górskiej)
- płk Theodor Höpler (1894–1899 → komendant 18 Brygady Piechoty)
- płk Isidor von Paunel (1899 – )
- płk Ferdinand Bauer (1903–1904)
- płk Johann Linhart (1905–1906)
- płk Andreas Pitlik (1907–1909)
- płk Maximilian Winkler (1910–1912)
- płk Antoni Madziara (1913–1915)
- płk SG Józef Czikel (1915–1916)
- płk Hugo Wohlang (1918)[3]
- Oficerowie
- mjr Kamil Jakesch
- kpt. Józef Łępkowski
- kpt. Rudolf Siwy
- kpt. Stanisław Ścibor-Rylski (1916 †)
- kpt. Kazimierz Topoliński
- por. rez. Juliusz Drapella
- por. Ludwik Matyja
- por. rez. Gustaw Kieszkowski
- por. rez. Stanisław Ostrowski – II adiutant pułku[3]
- por. rez. Jakub Plezia
- por. rez. Alojzy Senkowski
- por. rez. Władysław Tobiasiewicz – oficer propagandy wojennej[3]
- ppor. rez. Tadeusz Gołąb
- ppor. rez. Aleksander Iwański – pomocnik oficera prowiantowego[3]
- ppor. rez. Mieczysław Konopek – redaktor albumu pułkowego[3]
- ppor. rez. Władysław Kulma
- ppor. rez. Antoni Tobiasiewicz
- ppor. rez. Franciszek Wojakowski
- ppor. rez. Józef Zołoteńki
- chor. rez. Antoni Kaczmarczyk
- chor. rez. Antoni Kamski
- chor. rez. Jan Mazurkiewicz
- chor. rez. Władysław Steblik
- chor. rez. Jarosław Zawałkiewicz
- Juliusz Bijak
- Rudolf Brachaczek
- Marceli Gosławski
- Rudolf Tarnawski
- Podoficerowie i szeregowcy
- kadet-aspirant Edmund Kołodziejczyk
- jednoroczny ochotnik Stanisław Tyrcha
- sierżant Teofil Prorok (1876–1917)[5]
Przypisy
- ↑ Infanterie-Regimenter 1 – 102 as at July 1914.. [dostęp 2010-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)].
- ↑ Ostrowski 1924 ↓, s. 56.
- 1 2 3 4 5 6 7 Ostrowski 1924 ↓, s. 57.
- ↑ Ostrowski 1924 ↓, s. 59.
- ↑ Verlustliste: Verlustliste Nr. 609., -: Verlustliste Nr. 609., -: Hof- u. Staatsdr. -., 1917 [dostęp 2024-11-16] (niem.).
Bibliografia
- Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 – 1914
- Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Graf Daun Nr 56. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)].
- Stanisław Ostrowski: Przewrót listopadowy na froncie. (Ze wspomnień osobistych). W: Dwunasty pułk piechoty w dniu wręczenia mu chorągwi przez obywateli ziemi wadowickiej i ku uczczeniu pamięci bitwy pod Leszniowem dnia 1 sierpnia 1920 r. jako w dniu swego święta pułkowego. Wadowice: Nakładem korpusu oficerskiego 12 pp, 1924.
