ARA Bouchard (1936)
 „Bouchard” między 1936 a 1937 rokiem | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ |
Bouchard |
| Historia | |
| Stocznia |
Astillero Río Santiago, Ensenada |
| Położenie stępki |
1935 |
| Wodowanie |
20 marca 1936 |
 Armada de la República Argentina
| |
| Nazwa |
ARA „Bouchard” |
| Wejście do służby |
27 stycznia 1937 |
| Wycofanie ze służby |
1964 |
 Paragwaj
| |
| Nazwa |
ARP „Nanawa” |
| Wejście do służby |
13 marca 1964 |
| Wycofanie ze służby |
15 listopada 2017 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
standardowa: 450 ton |
| Długość |
59 metrów |
| Szerokość |
7,3 m |
| Zanurzenie |
2,27 m |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne MAN o łącznej mocy 2000 KM 2 śruby | |
| Prędkość |
15 węzłów |
| Zasięg |
3000 Mm przy prędkości 10 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| początkowo: 2 działa kal. 102 mm 2 działka kal. 40 mm (2 x I) 6 km kal. 7,7 mm (2 x I) | |
| Wyposażenie | |
| trał kontaktowy | |
| Załoga |
62 |
ARA Bouchard (M-7) – argentyński trałowiec z lat 30. XX wieku, pierwsza z dziewięciu jednostek typu Bouchard. Okręt został zwodowany 20 marca 1936 roku w stoczni Astillero Río Santiago w Ensenada, a do służby w Armada de la República Argentina przyjęto go 27 stycznia 1937 roku. W 1964 roku jednostka została zakupiona przez Paragwaj i 13 marca tego roku weszła w skład Armada Paraguaya pod nazwą ARP „Nanawa” jako patrolowiec. Okręt został wycofany ze służby 15 listopada 2017 roku.
Projekt i budowa
Trałowce typu Bouchard były pierwszymi dużymi i nowoczesnymi okrętami zbudowanymi w Argentynie[1][2]. Projekt jednostek bazował na pozyskanych przez Argentynę po I wojnie światowej niemieckich trałowcach typu Minensuchboot 1915, z zastąpieniem napędu parowego silnikami wysokoprężnymi[2]. Wadą okrętów była słaba stateczność[2].
ARA[a] „Bouchard” zbudowany został w stoczni Astillero Río Santiago w Ensenada[1][2]. Stępkę okrętu położono w 1935 roku, a zwodowany został 20 marca 1936 roku[2][3]. Nazwa jednostki została nadana na cześć argentyńskiego oficera marynarki[4][5].
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był trałowcem o długości całkowitej 59 metrów, szerokości 7,3 metra i zanurzeniu 2,27 metra[1][2]. Wyporność standardowa wynosiła 450 ton, a pełna 520 ton[1][2][b].
Trałowiec napędzany był przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne MAN o łącznej mocy 2000 KM, poruszające dwiema śrubami[1][3], co pozwalało osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 15 węzłów[2][3]. Okręt zabierał 50 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów[2][3].
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 102 mm Bethlehem Mod. 1 L/50 (lub dwa włoskie działa OTO kalibru 100 mm L/47), dwa pojedyncze działka plot. kal. 40 mm Vickers Mark VIII L/39 oraz dwa pojedyncze karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm L/94[1][2]. Wyposażenie trałowe stanowił mechaniczny trał kontaktowy[2].
Załoga okrętu składała się z 62 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][4].
Służba
ARA „Bouchard” został przyjęty do służby w Armada de la República Argentina 27 stycznia 1937 roku[2][6]. Jednostka otrzymała numer burtowy M-7[2][3]. Na początku lat 60. okręt wyposażono w radar[2]. W lutym 1964 roku okręt został sprzedany do Paragwaju, gdzie wszedł do służby w Armada Paraguaya pod nazwą ARP[c] „Nanawa” i numerem taktycznym M-1 13 marca tego roku[2][7]. Jednostka służyła jako rzeczny okręt patrolowy, a jej uzbrojenie obejmowało dwa podwójne zestawy działek plot. kalibru 40 mm Bofors Mark 1 L/60 oraz dwa pojedyncze wielkokalibrowe karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm L/90[8][9]. Liczebność załogi została powiększona do 70 osób[8][9]. Na początku lat 90. numer taktyczny okrętu zmieniono na P-01, a wkrótce na P-02[8][6]. Bazą okrętu był Asunción[10][11].
Ostatnie opuszczenie bandery na okręcie odbyło się 15 listopada 2017 roku[12][d].
Uwagi
- ↑ ARA – Armada de la Republica Argentina – Marynarka Wojenna Republiki Argentyny.
- ↑ Identycznie podają McMurtrie 1942 ↓, s. 115 i Blackman 1953 ↓, s. 126. Natomiast Blackman 1960 ↓, s. 98, Moore 1973 ↓, s. 241, Moore 1981 ↓, s. 361, Sharpe 1991 ↓, s. 435, Saunders 2004 ↓, s. 538 i Saunders 2009 ↓, s. 596 podają wyporność standardową 450 ton, normalną 620 ton i pełną 650 ton.
- ↑ ARP – Armada Republica Paraguaya – Marynarka Wojenna Republiki Paragwaju.
- ↑ Okręt nie został już uwzględniony w roczniku flot Jane’s Fighting Ships 2015-2016[13], natomiast Gogin 2021n ↓ podaje, że okręt został wycofany ze służby w 2014 roku.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 421.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Gogin 2021b ↓.
- 1 2 3 4 5 McMurtrie 1942 ↓, s. 115.
- 1 2 Blackman 1953 ↓, s. 126.
- ↑ Blackman 1960 ↓, s. 98.
- 1 2 Sharpe 1991 ↓, s. 435.
- ↑ Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 302.
- 1 2 3 Gogin 2021n ↓.
- 1 2 Moore 1973 ↓, s. 241.
- ↑ Saunders 2004 ↓, s. 538.
- ↑ Saunders 2009 ↓, s. 596.
- ↑ armadaparaguaya 2017 ↓.
- ↑ Saunders 2015 ↓, s. 620.
Bibliografia
- CEREMONIA DE ARRIAMIENTO DEL PABELLÓN NACIONAL Y GALLARDETE DE GUERRA DE LOS PATRULLEROS P-02 "NANAWA" Y P-04 "TTE FARIÑA". Armada Paraguaya. [dostęp 2021-04-22]. (hiszp.).
- Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
- Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
- Ivan Gogin: BOUCHARD minesweepers (1937-1940). Navypedia. [dostęp 2021-04-22]. (ang.).
- Ivan Gogin: NANAWA patrol craft (1937-1939/1964-1968). Navypedia. [dostęp 2021-04-22]. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1942. Francis E. McMurtrie (red.). London: Sampson Low, Marston & Co., 1942. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1953-1954. Raymond Blackman (red.). London: Sampson Low, Marston & Co., 1953. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1960-61. Raymond Blackman (red.). London: Sampson Low, Marston & Co., 1960. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1973-74. John E. Moore (red.). New York: McGraw - Hill, 1973. ISBN 0-07-032020-9. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1981-82. John E. Moore (red.). London: Jane’s Information Group Ltd, 1981. ISBN 0-7106-0728-8. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1991-92. Richard Sharpe (red.). London: Jane’s Defence Data, 1991. ISBN 0-7106-0960-4. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 2004-2005. Stephen Saunders (red.). London: Jane’s Information Group Ltd, 2004. ISBN 0-7106-2623-1. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 2009-2010. Stephen Saunders (red.). London: Jane’s Information Group Ltd, 2009. ISBN 0-7106-2888-9. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 2015-2016. Stephen Saunders (red.). Jane’s Information Group Ltd, 2015. ISBN 978-0-7106-3143-5. (ang.).