Amerykańska Liga Koszykówki FIBA
| Dyscyplina | |
|---|---|
| Organizator rozgrywek |
FIBA Ameryka |
| Data założenia | |
| Poprzednia nazwa |
Campeonato Sudamericano de Clubes |
| Prezes |
Usie Richards |
| Partner TV |
DirecTV SporTV (Brazylia) |
| Rozgrywki | |
| Liczba drużyn |
16 |
| Zwycięzcy | |
| Obecny zwycięzca | |
| Najwięcej zwycięstw | |
| Strona internetowa | |
Amerykańska Liga Koszykówki FIBA (Portugalski: FIBA Liga das Américas, Hiszpański: FIBA Liga de las Américas, Angielski: FIBA Americas League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki koszykarskie, przeznaczone dla czołowych męskich drużyn z Ameryki, organizowane przez FIBA Ameryka. Edycja inauguracyjna rozpoczęła się 4 grudnia 2007 roku.
Jest to najwyższa klasa rozgrywkowa obejmująca terytorialnie obszary Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej, Karaibów i Meksyku. Co roku rozgrywki ligi kończy faza – FIBA Americas League Final Four. Zwycięzca ligi staje następnie do konfrontacji z mistrzem Euroligi, w ramach pucharu – FIBA Intercontinental Cup, w którym wyłaniania jest najlepsza drużyna świata spoza ligi NBA.
Historia
Campeonato Sudamericano de Clubes (Klubowe mistrzostwa Ameryki Południowej) zostały rozegrane po raz pierwszy w 1946 roku pomiędzy klubami z tego kontynentu. Była to wówczas najwyższa klasa rozgrywkowa na tym obszarze. W 1995 roku nowa liga – Liga Sudamericana de Básquetbol (Liga Południowoamerykańska) zaczęła pełnić funkcję najważniejszej ligi (1996–2007). Wraz z powstaniem Amerykańskiej Ligi FIBA, w grudniu 2007 roku, Liga Południowoamerykańska zaczęła reprezentować drugą klasę rozgrywkową w międzynarodowej koszykówce klubowej na tym terenie, począwszy od 2008 roku.
Amerykańska Liga Koszykówki FIBA została uformowana w 2007 roku, jako profesjonalna międzynarodowa liga koszykówki mężczyzn na terenie Ameryki przez organizację FIBA Ameryka. Wzorowano ją na europejskiej Eurolidze. Głównym założeniem jej powstania była chęć promocji i rozwoju koszykówki międzynarodowej na tym obszarze.
Kolejnym powodem stworzenia ligi była chęć powrócenia do turnieju FIBA Intercontinental Cup, gdzie zespoły z regionu FIBA Ameryka rywalizowały z drużynami euroligowymi w ramach oficjalnych rozgrywek światowego pucharu FIBA. Federacja przywróciła ostatecznie Międzykontynentalny Puchar FIBA w 2013 roku.
Wraz z założeniem ligi chciano także poszerzyć partnerstwo z Euroligą oraz NBA, na podstawie którego drużyny z Ameryki mogłyby rywalizować w spotkaniach przedsezonowych z zespołami ze wcześniej wspomnianych lig. Zostało to zrealizowane przed rozpoczęciem rozgrywek 2014–15, kiedy to drużyny reprezentujące Ligę Amerykańską FIBA spotkały się z tymi z Euroligi oraz NBA.
Mistrzowie
- 1946
Olimpia - 1947-1953 nie rozgrywano
- 1954
Olimpia - 1955 nie rozgrywano
- 1956
Defensor - 1957 nie rozgrywano
- 1958
Defensor - 1959-1960 nie rozgrywano
- 1961
Sírio - 1962-1963 nie rozgrywano
- 1964
Corinthians - 1965-1966 nie rozgrywano
- 1967
Thomas Bata - 1968
Sírio - 1969
Corinthians - 1970
Sírio - 1971
Sírio - 1972
Sírio - 1973 nie rozgrywano
- 1974
Franca (Emmanuel) - 1975
Franca (Amazonas) - 1976 nie rozgrywano
- 1977
Franca (Amazonas) - 1978
Sírio - 1979
Sírio - 1980
Franca (Francana) - 1981
Ferro Carril Oeste - 1982
Ferro Carril Oeste - 1983
Peñarol - 1984
Sírio - 1985
Monte Líbano - 1986
Monte Líbano - 1987
Ferro Carril Oeste - 1988
Trotamundos de Carabobo - 1989
Trotamundos de Carabobo - 1990
Franca (Ravelli) - 1991
Franca (Ravelli) - 1992
Biguá - 1993
Atenas - 1994
Atenas - 1995
Rio Claro - 1996
Olimpia - 1997
Atenas - 1998
Atenas - 1999
Vasco da Gama - 2000
Vasco da Gama - 2001
Estudiantes - 2002
Libertad - 2003 nie rozgrywano
- 2004
Atenas - 2005
Uberlândia (Unitri) - 2006
Ben Hur - 2007
Libertad - 2008
Peñarol - 2009
Brasília - 2010
Peñarol - 2011
Regatas Corrientes - 2012
Pioneros de Quintana Roo - 2013
Pinheiros (Sky) - 2014
Flamengo - 2015
Bauru - 2016
Guaros de Lara - 2017
Guaros de Lara - 2018
San Lorenzo de Almagro
Format rozgrywek
W pierwotnym formacie do rozgrywek przystępowało 16 drużyn, podzielonych na cztery grupy, w każdej po cztery zespoły. Dwa najlepsze zespoły z każdej grupy awansowały do ćwierćfinałów. Zwycięzcy ćwierćfinałów występowali potem w liczącej cztery zespoły fazie grupowej, która decydowała i wyborze miasta gospodarza[1].
W obecnym formacie do rozgrywek przystępuje 16 drużyn, podzielonych na cztery grupy, w każdej po cztery zespoły. Dwa najlepsze zespoły z każdej grupy awansują do półfinałów. Zwycięzcy półfinałów awansują do fazy FIBA Americas League Final Four, przed którą wybierane jest miasto gospodarza imprezy.
Finały
(od 2007 roku)
| Rok | Finał | 3. i 4. miejsce | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mistrz | Wynik | Wicemistrz | 3. miejsce | 4. miejsce | |||
| 2007–08 |
Peñarol |
etap ligowy | Soles de Mexicali |
Miami Tropics |
Minas | ||
| 2008–09 |
Brasília |
etap ligowy | Halcones UV Xalapa |
Biguá |
Minas | ||
| 2009–10 |
Peñarol |
etap ligowy | Espartanos de Margarita |
Halcones UV Xalapa |
Quimsa | ||
| 2010–11 |
Regatas Corrientes |
etap ligowy | Capitanes de Arecibo |
Halcones UV Xalapa |
Halcones Rojos | ||
| 2012 |
Pioneros de Quintana Roo |
etap ligowy | La Unión |
Obras Sanitarias |
Brasília | ||
| 2013 |
Pinheiros |
etap ligowy | Lanús |
Capitanes de Arecibo |
Brasília | ||
| 2014 |
Flamengo |
85–78 | Pinheiros |
Aguada |
Halcones UV Xalapa | ||
| 2015 |
Bauru |
86–72 | Pioneros de Quintana Roo |
Flamengo |
Peñarol | ||
| 2016 | Guaros de Lara |
84–79 | Bauru |
Mogi das Cruzes |
Flamengo | ||
| 2017 | Guaros de Lara |
88–65 | Weber Bahía Blanca |
Leones de Ponce |
Fuerza Regia | ||
| 2018 | San Lorenzo |
79–71 | Mogi das Cruzes |
Regatas Corrientes |
Estudiantes Concordia | ||
Występy
Według klubów
Według kraju
| Kraj | Mistrzostwa | Wicemistrzostwa | 3. miejsca | 4. miejsca |
|---|---|---|---|---|
| 4 | 1 | 1 | 4 | |
| 3 | 2 | 1 | 2 | |
| 1 | 3 | 2 | 2 | |
| 0 | 1 | 1 | 0 | |
| 0 | 1 | 0 | 0 | |
| 0 | 0 | 2 | 0 | |
| 0 | 0 | 1 | 0 | |
Nagrody
MVP
| Sezon | MVP | Zespół |
|---|---|---|
| 2007–08 | Quincy Wadley | Peñarol de Mar del Plata |
| 2008–09 | Alex Garcia | Brasília |
| 2009–10 | Kyle LaMonte | Peñarol de Mar del Plata |
| 2010–11 | Federico Kammerichs | Regatas Corrientes |
| 2012 | Chris Hernández | Pioneros de Quintana Roo |
| 2013 | Shamell Stallworth | Pinheiros |
| 2014 | Marcelinho Machado | Flamengo |
| 2015 | Alex Garcia | Bauru |
| 2016 | Damien Wilkins | Guaros de Lara |
| 2017 | Zach Graham | Guaros de Lara |
| 2018 | Gabriel Deck | San Lorenzo de Almagro |
Statystyki
Punkty
| Sezon | Lider strzelców | Zespół | Śr. pkt. |
|---|---|---|---|
| 2007–08 | Quincy Wadley | Peñarol de Mar del Plata | 23,1 |
| 2008–09 | Leandro García Morales | Biguá | 24,3 |
| 2009–10 | Leandro García Morales & Héctor Romero | Halcones UV Xalapa & Espartanos de Margarita | 20,5 |
| 2010–11 | Jaime Lloreda | Halcones Rojos | 19,8 |
| 2012 | Tony Washam | Obras Sanitarias | 19,6 |
| 2013 | Shamell Stallworth | Pinheiros | 20,2 |
| 2014 | Leandro García Morales | Aguada | 28,3 |
| 2015 | Justin Keenan | Pioneros de Quintana Roo | 19,3 |
| 2016 | Shamell Stallworth (2x) | Mogi das Cruzes | 18,6 |
| 2017 | Lucio Redivo | Bahía Basket | 22,1 |
Przypisy
- ↑ Três clubes brasucas na Liga das Américas. globoesporte.globo.com. [dostęp 2015-04-21]. (hiszp.).
Linki zewnętrzne
- FIBA Americas League (ang.)
- FIBA Americas League (hiszp.)
- FIBA Americas. fibaamericas.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-31)]. (ang.).
- LatinBasket.com FIBA Americas League (ang.)