Andrzej Kobylański
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
31 lipca 1970 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
181 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Andrzej Robert Kobylański (ur. 31 lipca 1970 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim) – piłkarz grający na pozycji pomocnika, reprezentant Polski, srebrny medalista olimpijski z Barcelony.
Kariera piłkarska
Swoją karierę rozpoczynał w sezonie 1988/1989 występując w zespole KSZO Ostrowiec Świętokrzyski. Następnie grał w Siarce Tarnobrzeg (sprowadzony tam przez trenera Janusza Gałka[1]), 1. FC Köln, Tennis Borussia Berlin, Hannover 96, Widzewie Łódź, SV Waldhof Mannheim, Energie Cottbus i Wiśle Płock. Przed sezonem 2004/2005 przeniósł się do Wuppertaler SV. Od sezonu 2005/06 występował w niemieckim SV Rot-Weiß Bad Muskau. Z reprezentacją olimpijską Polski zdobył wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie w 1992.
W styczniu 2013 został dyrektorem sportowym w Koronie Kielce.
Jego syn Martin (ur. 1994) także został piłkarzem.
Reprezentacja Polski
| l.p. | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Rozgrywki | Grał | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 18 listopada 1992 | Iława |  Łotwa | 1-0 | towarzyski | 90' | |
| 2. | 26 listopada 1992 | Buenos Aires |  Argentyna | 0-2 | towarzyski | 90' | |
| 3. | 29 listopada 1992 | Montevideo |  Urugwaj | 1-0 | towarzyski | do 84' | |
| 4. | 1 lutego 1993 | Nikozja |  Cypr | 0-0 | towarzyski | 90' | |
| 5. | 3 lutego 1993 | Ramat Gan |  Izrael | 0-0 | towarzyski | do 82' | |
| 6. | 13 kwietnia 1993 | Radom |  Finlandia | 2-1 | towarzyski | 90' |
Przypisy
- ↑ Na dwóch frontach. rp.pl, 2016-12-18. [dostęp 2018-07-12].
Linki zewnętrzne
