Przebieg kariery
7 października 2016 na skoczni HS77 w kompleksie Skalite w Szczyrku, po skokach na odległość 70,5 i 72,5 metrów, zdobyła tytuł letniej mistrzyni Polski w konkursie indywidualnym kobiet, pokonując o 9,1 punktu Kingę Rajdę[3]. 16 grudnia 2016 po raz pierwszy zdobyła punkty Pucharu Kontynentalnego[2]. W swojej karierze punktowała również w zawodach rangi FIS Cup, Pucharu Karpat[4] i Pucharu Świata.
Uprawiała również kombinację norweską, jako pierwsza Polka startując w zawodach w tej dyscyplinie sportu (na poziomie krajowym)[6]. Kombinację trenował jej starszy brat – Paweł, który był członkiem kadry A reprezentacji Polski[7].
11 lutego 2017 w Ljubnie po raz pierwszy wystartowała w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak nie awansowała do konkursu głównego[2].
30 stycznia 2021 zdobyła pierwszy punkt Pucharu Świata w karierze podczas konkursu na dużej skoczni w Titisee-Neustadt, w którym zajęła 30. miejsce. Dzień później była 26. Wystąpiła na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, gdzie indywidualnie zajęła 33. miejsce na skoczni normalnej i 24. na dużej, a zawody drużynowe ukończyła na 7. (drużyna kobieca) i 6. (drużyna mieszana) miejscu[2].
Starty A. Twardosz na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 33. |
25 lutego |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-95 |
HS-106 |
ind. |
83,0 m |
– |
83,4 pkt |
196,2 pkt |
Ema Klinec |
| 7. |
26 lutego |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-95 |
HS-106 |
druż.[a] |
87,5 m |
83,0 m |
631,2 pkt (191,1 pkt) |
328,1 pkt |
Austria |
| 6. |
28 lutego |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-95 |
HS-106 |
druż. miesz.[b] |
85,0 m |
85,0 m |
837,6 pkt (180,0 pkt) |
163,2 pkt |
Niemcy |
| 24. |
3 marca |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
ind. |
100,5 m |
108,0 m |
184,4 pkt |
112,2 pkt |
Maren Lundby |
| NQ |
23 lutego |
2023 |
Planica |
Srednja skakalnica |
K-95 |
HS-102 |
ind. |
nie zakwalifikowała się |
Katharina Althaus |
| 9. |
25 lutego |
2023 |
Planica |
Srednja skakalnica |
K-95 |
HS-102 |
druż.[c] |
75,0 m |
– |
277,6 pkt (64,3 pkt) |
566,2 pkt |
Niemcy |
| NQ |
1 marca |
2023 |
Planica |
Bloudkova velikanka |
K-125 |
HS-138 |
ind. |
nie zakwalifikowała się |
Alexandria Loutitt |
Starty A. Twardosz na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 30. |
1 lutego |
2017 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-90 |
HS-100 |
ind. |
81,5 m |
82,0 m |
171,1 pkt |
68,7 pkt |
Manuela Malsiner |
| 7. |
5 lutego |
2017 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-90 |
HS-100 |
druż. miesz.[d] |
74,5 m |
76,5 m |
778,2 pkt (154,1 pkt) |
147,1 pkt |
Słowenia |
| 35. |
2 lutego |
2018 |
Kandersteg |
Lötschberg-Schanze |
K-95 |
HS-106 |
ind. |
75,0 m |
– |
64,7 pkt |
197,9 pkt |
Nika Križnar |
| 9. |
3 lutego |
2018 |
Kandersteg |
Lötschberg-Schanze |
K-95 |
HS-106 |
druż.[e] |
76,0 m |
– |
163,5 pkt (54,7 pkt) |
569,6 pkt |
Słowenia |
| 29. |
24 stycznia |
2019 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
HS-100 |
ind. |
81,5 m |
76,0 m |
185,5 pkt |
67,6 pkt |
Anna Szpyniowa |
| 8. |
26 stycznia |
2019 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
HS-100 |
druż.[f] |
76,5 m |
76,5 m |
701,4 pkt (168,6 pkt) |
210,8 pkt |
Rosja |
| 25. |
5 marca |
2020 |
Oberwiesenthal |
Fichtelbergschanzen |
K-95 |
HS-105 |
ind. |
81,5 m |
86,5 m |
142,6 pkt |
96,3 pkt |
Marita Kramer |
| 7. |
7 marca |
2020 |
Oberwiesenthal |
Fichtelbergschanzen |
K-95 |
HS-105 |
druż.[g] |
82,0 m |
86,5 m |
642,1 pkt (148,5 pkt) |
158,6 pkt |
Austria |
| 8. |
11 lutego |
2021 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
HS-100 |
ind. |
84,0 m |
85,0 m |
190,0 pkt |
49,0 pkt |
Thea Minyan Bjørseth |
| 6. |
12 lutego |
2021 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
HS-100 |
druż.[h] |
87,0 m |
88,0 m |
749,0 pkt (211,2 pkt) |
134,6 pkt |
Austria |
Starty A. Twardosz na uniwersjadzie – szczegółowo
Starty A. Twardosz na igrzyskach europejskich – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 25. |
27 czerwca |
2023 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
indywid. |
76,0 m |
84,0 m |
160,1 pkt |
102,5 pkt |
Jacqueline Seifriedsberger |
| 5. |
29 czerwca |
2023 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
druż. mix.[j] |
87,5 m |
81,0 m |
767,2 pkt (150,3 pkt) |
172,1 pkt |
Austria |
| 29. |
30 czerwca |
2023 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
94,5 m |
98,0 m |
118,5 pkt |
158,9 pkt |
Nika Križnar |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu sezonu 2024/2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2024
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
14 grudnia |
2024 |
Notodden |
Tveitanbakken |
K-90 |
HS-98 |
88,5 m |
92,0 m |
238,2 pkt |
1. |
– |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu LPI 2024
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu sezonu 2022/2023
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu LPK 2022
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
15 września |
2018 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
86,0 m |
88,0 m |
200,2 pkt |
2. |
10,5 pkt |
Daniela Haralambie |
| 2. |
16 września |
2018 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
86,5 m |
89,5 m |
204,1 pkt |
2. |
14,4 pkt |
Daniela Haralambie |
| 3. |
27 lutego |
2022 |
Oberhof |
Kanzlersgrund |
K-90 |
HS-100 |
92,5 m |
97,0 m |
246,5 pkt |
1. |
– |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup
stan po zakończeniu sezonu 2022/2023
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Karpat chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
7 lipca |
2016 |
Szczyrk |
Skalite |
K-70 |
HS-77 |
72,5 m |
72,5 m |
212,0 pkt |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Karpat
Uwagi
- 1 2 Skład zespołu: Kamila Karpiel, Kinga Rajda, Joanna Szwab i Anna Twardosz.
- 1 2 Skład zespołu: Kamila Karpiel, Dawid Kubacki, Anna Twardosz i Piotr Żyła.
- ↑ Skład zespołu: Paulina Cieślar, Nicole Konderla, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
- 1 2 Skład zespołu: Dawid Jarząbek, Kinga Rajda, Anna Twardosz i Paweł Wąsek.
- 1 2 Skład zespołu: Kamila Karpiel, Joanna Kil, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
- 1 2 Skład zespołu: Kamila Karpiel, Joanna Kil, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
- 1 2 Skład zespołu: Kamila Karpiel, Nicole Konderla, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
- 1 2 Skład zespołu: Kamila Karpiel, Nicole Konderla, Wiktoria Przybyła i Anna Twardosz.
- 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
- 1 2 Skład zespołu: Anna Twardosz, Dawid Kubacki, Nicole Konderla, Piotr Żyła
Przypisy
- 1 2 Dominik Formela: Anna TWARDOSZ. skijumping.pl, 2016-08-18. [dostęp 2016-10-07].
- 1 2 3 4 Athlete : TWARDOSZ Anna. fis-ski.com. [dostęp 2017-02-14]. (ang.).
- 1 2 3 Alicja Kosman: Anna Twardosz Mistrzynią Polski Kobiet w skokach!. pzn.pl, 2016-10-07. [dostęp 2016-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-09)].
- 1 2 Adam Kwieciński: TWARDOSZ Anna 2001.04.12 POL. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-10-07].
- ↑ Nowe twarze w polskich kadrach. skijumping.pl, 2016-05-25. [dostęp 2016-10-07].
- ↑ Michał Chmielewski: Panie też kombinują. Anna Twardosz prekursorką żeńskiego dwuboju. skipol.pl, 2015-01-26. [dostęp 2016-10-07].
- ↑ Katarzyna Nowak: Prekursorka kobiecej kombinacji w kadrze skoczkiń – czy Anna Twardosz zrezygnuje z dwuboju?. skipol.pl, 2016-05-11. [dostęp 2016-10-07].
- 1 2 TWARDOSZ Anna - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-21].
- ↑ Anna TWARDOSZ - Athlete Information; Grand Prix Standings. [dostęp 2024-11-29].
- ↑ TWARDOSZ Anna - Athlete Information; Intercontinental Cup Standings. [dostęp 2024-03-09].
- ↑ Letni Puchar Interkontynentalny kobiet - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-12-03].
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2016/2017. fis-ski.com, 2016-12-17. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-02-17. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2018/2019. fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019/2020. fis-ski.com, 2020-02-09. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-03-26. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017. fis-ski.com, 2017-09-16. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-01)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019. fis-ski.com, 2019-09-22. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2014/2015. fis-ski.com, 2015-02-22. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-08)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2015/2016. fis-ski.com, 2016-03-12. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-27)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2016/2017. fis-ski.com, 2017-01-28. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-03-18. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-30)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2018/2019. fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2019/2020. fis-ski.com, 2020-02-16. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2020/2021. fis-ski.com, 2021-02-28. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-02-27. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup Women - Standings 2022/2023. fis-ski.com, 2023-03-05. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-21)]. (ang.).