Armia Republiki Bośni i Hercegowiny

Armia Republiki Bośni i Hercegowiny
ARBiH
Ilustracja
Emblemat Armii Republiki Bośni i Hercegowiny
Państwo

 Bośnia i Hercegowina

Historia
Data sformowania

15 kwietnia 1992

Data rozformowania

1995

Pierwszy dowódca

Sefer Halilović

Dane podstawowe
Podporządkowanie

Alija Izetbegović

Liczebność

ponad 200 tys. (1995)[1]

Armia Republiki Bośni i Hercegowiny (ARBiH; bośn. Armija Republike Bosne i Hercegovine, cyr. Армија Републике Босне и Херцеговине) – siły i środki wydzielone przez Republikę Bośni i Hercegowiny do zabezpieczenia własnych interesów i prowadzenia walki zbrojnej zarówno na jej terytorium oraz poza nim. Armia została powołana do życia 15 kwietnia 1992 roku, a po podpisaniu układu w Dayton w 1995 roku została przekształcona w Armię Federacji Bośni i Hercegowiny. Najwyższym zwierzchnikiem ARBiH był prezydent Alija Izetbegović[2].

Od 1992 do 1994 roku armia była skonfliktowana z Chorwacką Radą Obrony. ARBiH była oskarżona przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii o zbrodnie wojenne na ludności chorwackiej i serbskiej.

Historia

Kobieta wcielona do ARBiH w ramach poboru (1992)

W związku z wybuchem wojny w Bośni i Hercegowinie 8 kwietnia 1992 roku rozpoczęto obronę świeżo proklamowanej Republiki Bośni i Hercegowiny za pomocą jednostek Siły Obrony Terytorialnej Republiki Bośni i Hercegowiny (bośn. Teritorijalna odbrana Republike Bosne i Hercegovine, TORBiH)[3], którą 15 kwietnia tego samego roku przekształcono w Armię Republiki Bośni i Hercegowiny[4]. Pierwszym dowódcą sztabu generalnego ARBiH został Sefer Halilović, 8 czerwca 1993 roku funkcję tę objął Rasim Delić[3].

Sztab generalny TORBiH został przemianowany na sztab generalny ARBiH (który znajdował się w Sarajewie)[3], natomiast istniejące jeszcze jednostki Siły Obrony Terytorialnej Republiki Bośni i Hercegowiny podlegały pod ARBiH, zapewniały armii wsparcie logistyczne i militarne. Ostatnie jednostki tego typu działały jeszcze do jesieni 1993 roku[5].

18 sierpnia 1992 roku na mocy decyzji prezydenta Aliji Izetbegovicia terytorium Bośni i Hercegowiny zostało podzielone na kilka stref, które były zarządzane przez odpowiednie korpusy[3]. Początkowo w armii mogli służyć wyłącznie obywatele BiH, z wyjątkiem sytuacji, gdy kraj był w stanie wojny[6]. Wśród cudzoziemców znalazły się grupy mudżahedinów, które zostały włączone do 3 Korpusu[7]. W 1993 roku zezwolono cudzoziemcom na awansowanie na wyższe stopnie[6], ponadto mogli oni otrzymać bośniackie obywatelstwo poprzez naturalizację[8].

W 1995 roku w ARBiH służyło ponad 200 tys. żołnierzy, z czego prawie 11 tys. stanowili oficerowie[1].

Walki z siłami Chorwackiej Rady Obrony

Pierwsze konflikty zbrojne między Armią Republiki Bośni i Hercegowiny a Chorwacką Radą Obrony (HVO) miały miejsce pod koniec 1992 roku[9]; do starć doszło w dolinie rzeki Lašvy[10], ale także w okolicach miejscowości Busovača, Gornji Vakuf-Uskoplje, Kiseljak, Prozor i Novi Travnik. 24 stycznia 1993 roku żołnierze ARBiH aresztowali około 400 muzułmanów z regionu Busovačy, którzy byli następnie przetrzymywani w Kaoniku[9].

W kwietniu 1993 roku doszło do walk w HVO w regionach Kakanja, Travnika, Viteza i Zenicy, 8 czerwca tego samego roku doszło do starć we wsi Maline[9]. Walki między obiema armiami trwały do podpisania porozumienia waszyngtońskiego w 1994 roku[10].

Zbrodnie wojenne

Według jednego z prokuratorów Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii w latach 1993–1994 siły dowodzone przez Amira Kuburę dopuszczały się zbrodni na ludności cywilnej w centralnej Bośni (w okolicach miejscowości m.in. Bugojno, Kakanj, Travnik, Vareš i Zenica). Ofiarami tychże zbrodni byli bośniaccy cywile narodowości chorwackiej i serbskiej; byli oni okradani, bezprawnie więzieni oraz pozbawiani dostępu do opieki medycznej oraz pożywienia. Miejsca, w których przetrzymywano ludność cywilną, były często przeludnione. Ponadto żołnierze Kubury niszczyli miejsca kultu[11].

Na początku września 1993 roku siły ARBiH dopuściły się masakry w Grabovicy, w wyniku której zginęło co najmniej 13 cywili narodowości chorwackiej[12].

Organizacja[2]

(stan na rok 1994)

  • 1 Korpus (Sarajewo)
    • Brygada Artylerii
    • Brygada „Kralj Tvrtko”
    • 1 Brygada Górska
    • 2 Brygada Górska
    • 9 Brygada Górska
    • 10 Brygada Górska
    • 5 Brygada Piechoty
    • 11 Brygada Piechoty
    • 12 Brygada Piechoty
    • 1 Brygada Zmotoryzowana
    • 2 Brygada Zmotoryzowana
    • 3 Brygada Zmotoryzowana
    • 15 Brygada Zmotoryzowana
  • 2 Korpus (Tuzla)
    • 1 Grupa Operacyjna „Brčko koridor”
      • 21 Brygada
      • 107 Brygada
      • 108 Brygada Chorwackiej Rady Obrony
      • 108 Brygada Zmotoryzowana
      • 208 Brygada
    • 2 Grupa Operacyjna „Spreča”
      • 108 Brygada
      • 111 Brygada
      • 117 Brygada
    • 3 Grupa Operacyjna „Olovo-Kladanj”
      • Brygada „Olovo”
      • 121 Brygada
      • 302 Brygada
    • 4 Grupa Operacyjna
      • 205 Brygada
      • 206 Brygada
      • 207 Brygada
    • 5 Grupa Operacyjna „Tuzla”
      • 1 Brygada
      • 2 Brygada
      • 3 Brygada
    • 6 Grupa Operacyjna „Južna Tuzla”
      • 116 Brygada
      • 118 Brygada
      • 119 Brygada
      • 210 Brygada
    • 7 Grupa Operacyjna „Maglaj”
      • 110 Brygada Chorwackiej Rady Obrony „Žepče”
      • 111 Brygada Chorwackiej Rady Obrony „Usora”
      • 201 Brygada
      • 202 Brygada
      • 203 Brygada
      • 204 Brygada
      • 207 Brygada
  • 3 Korpus (Zenica)
    • Grupa Operacyjna „Bosanska krajina”
      • 27 Brygada
      • 306 Brygada
        • 2 bataliony
      • 312 Brygada
    • Grupa Operacyjna „Bosna” (Zavidovići, Žepče)
      • 303 Brygada
        • batalion
      • 318 Brygada
        • 2 bataliony
      • 319 Brygada
        • Zelene beretke
    • Grupa Operacyjna „Lasva” (Kakanj)
      • 305 Brygada
      • 309 Brygada
      • 325 Brygada
        • 2 bataliony
      • 333 Brygada
    • Grupa Operacyjna „Zapad” (Bugojno, Gornji Vakuf-Uskoplje)
      • 307 Brygada
      • 308 Brygada
        • 2 bataliony
      • 317 Brygada
    • Grupa Operacyjna „Zenica”
      • 301 Brygada
      • 314 Brygada
  • 4 Korpus (Mostar)
  • 5 Korpus (Bihać)
    • 501 Brygada
    • 502 Brygada
    • 503 Brygada
    • 505 Brygada
    • 506 Brygada
    • 511 Brygada
    • 517 Brygada
    • 101 Brygada Chorwackiej Rady Obrony
  • 6 Korpus (Konjic)
    • 7 Brygada
    • 304 Brygada
    • 44 Brygada Górska
    • Brygada „Nemilu”
    • Brygada „Neretva”
    • Brygada „Vareška”
    • Grupa Operacyjna „Istok-Visoko”
  • 7 Korpus (Travnik)
    • 17 Brygada Krajińska
    • 37 Brygada Muzułmańska
    • 705 Brygada Górska (Jajce)
    • 706 Brygada Górska (Han Bila)
    • 707 Brygada Górska (Bugojno)
    • 708 Lekka Brygada (Novi Travnik)
    • 712 Brygada Górska (Travnik)
    • 717 Lekka Brygada (Gornji Vakuf-Uskoplje)
    • 725 Lekka Brygada (Vitez)
    • 727 Brygada Górska (Gluha Bukovica)
    • 733 Lekka Brygada (Busovača, Kaćuni)
    • 737 Lekka Brygada Muzułmańska
      • batalion
    • batalion dywersyjny
    • batalion inżynieryjny
    • baza logistyczna
    • Dywizja Obrony Powietrznej
    • kompania czołgów
    • kompania do walki elektronicznej
    • kompania komunikacyjna
    • kompania ochrony przed bronią masowego rażenia
    • Mieszany Pułk Artylerii Rakietowej
  • Grupa Operacyjna „Istočna Bosna” (Goražde, Srebrenica, Žepa)

Wyposażenie

Broń artyleryjska[13]

Zdjęcie Nazwa Pochodzenie Uwagi
D-20  ZSRR haubicoarmata
D-30  ZSRR haubica
D-30J  Jugosławia haubica produkowana na licencji D-30
D-30JA1  Jugosławia haubica produkowana na licencji D-30
leFH 18/40  III Rzesza haubica
M101A1  Stany Zjednoczone haubica
M114  Stany Zjednoczone haubica
M-30  ZSRR haubica
M-37  Jugosławia moździerz
M-43  Jugosławia moździerz
M-46  ZSRR armata polowa
M-48  Jugosławia moździerz
M-56  Jugosławia haubica, kopia modelu M101
M-57  Jugosławia moździerz
M-63 Plamen  Jugosławia/ Bośnia i Hercegowina wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa
M-65  Jugosławia kopia amerykańskiej haubicy M114
M-69  Jugosławia moździerz
M-71 Partizan  Jugosławia wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa
M-77 Oganj  Jugosławia/ Bośnia i Hercegowina wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa
M-84 Nora  Jugosławia ulepszony wariant haubicoarmaty D-20
M-87 Orkan  Jugosławia wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa, niewielka ilość w jugosłowiańskiej armii
M-87 Topaz  Jugosławia modyfikacja radzieckiej armaty przeciwpancernej T-12
T-12  ZSRR armata przeciwpancerna
Typ 63  Chiny wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa, duża ilość w armii bośniackiej
ZiS-3  ZSRR armata polowa

Broń piechoty[14]

Zdjęcie Nazwa Pochodzenie Uwagi
9M14 Malutka  ZSRR broń przeciwpancerna
Browning M2  Stany Zjednoczone
FN FAL  Belgia
HJ-8  Chiny broń przeciwpancerna pochodząca z przemytu
HK G3  Niemcy
M60  Jugosławia broń przeciwpancerna
M79 Osa  Jugosławia broń przeciwpancerna
M80 Zolja  Jugosławia broń przeciwpancerna
M90 Stršljen  Jugosławia broń przeciwpancerna
MG 42  III Rzesza
RPG-7  ZSRR broń przeciwpancerna
SWD  ZSRR
Zastava M53  Jugosławia kopia karabinu MG 42
Zastava M57  Jugosławia broń przeciwpancerna
Zastava M59/66  Jugosławia ulepszony wariant karabinu M59
Zastava M70  Jugosławia ulepszony wariant karabinu M60
Zastava M72  Jugosławia na licencji RPK
Zastava M76  Jugosławia karabin wyborowy
Zastava M80  Jugosławia na licencji AK-74
Zastava M84  Jugosławia na licencji PK/PKM
Zastava M84 Škorpion  Jugosławia na licencji Sa vz. 61 Škorpion

Broń przeciwlotnicza[15]

Zdjęcie Nazwa Pochodzenie Uwagi
61-K  ZSRR
BOV-3  Jugosławia działo samobieżne, duża ilość w armii bośniackiej
Igła-1  ZSRR pocisk rakietowy ziemia–powietrze
L-70 Bofors  Szwecja działo samobieżne, duża ilość w armii bośniackiej
M53/59 Praga  Czechosłowacja niewielka ilość w armii bośniackiej
Strzała-2M  ZSRR pocisk rakietowy ziemia–powietrze
Zastava M75  Jugosławia
Zastava M55  Jugosławia
ZSU-57-2  ZSRR działo samobieżne

Pojazdy bojowe[16]

Zdjęcie Nazwa Pochodzenie Uwagi
BOV  Jugosławia transporter opancerzony
BRDM-2  ZSRR opancerzony transporter rozpoznawczy z wyrzutniami 9P122 lub 9P133
BVP M-80  Jugosławia transporter opancerzony
M47 Patton  Stany Zjednoczone czołg, niewielka ilość w armii bośniackiej
M-84  Jugosławia czołg, niewielka ilość w armii bośniackiej
OT M-60  Jugosławia transporter opancerzony
PT-76  ZSRR czołg
T-34-85  ZSRR czołg
T-55  ZSRR czołg
T-72  ZSRR czołg pochodzący z przemytu, jego cena na nielegalnym rynku wynosiła 30 tys. USD za sztukę

Przypisy

Bibliografia