Bataliony czołgów

• dowództwo batalionu^[2][a]
• grupa dowódcy batalionu
  • pion ochrony informacji niejawnych
  • pomocnik ds. podoficerów
  • sekcja wychowawcza
  • referent ds. finansowych
  • inspektor BHP
• sztab batalionu
  • sekcja S–1
  • sekcja S–2
  • sekcja S–3
  • sekcja S–4
  • sekcja wsparcia bojowego

pododdziały

• kompania dowodzenia^[3]
  • drużyna zabezpieczenia
  • pluton dowodzenia
  • pluton ochrony i regulacji ruchu
  • pluton rozpoznawczy
• cztery kompanie czołgów^[4]
  • czołg dowódcy kompanii
  • czołg zastępcy dowódcy kompanii
  • trzy plutony czołgów
  • drużyna zabezpieczenia
  • grupa ewakuacyjna
• grupa ewakuacji medycznej
• kompania logistyczna^[5]
  • załoga wozu dowodzenia,
  • drużyna zabezpieczenia
  • pluton zaopatrzenia
  • pluton remontowy
• zespół zabezpieczenia medycznego^[6]
  • cztery grupy ewakuacji medycznej

• dowództwo batalionu^[8][a]
  • dowódca batalionu
  • zastępca dowódcy batalionu
  • szef sztabu batalionu
• sztab batalionu
  • sekcja personalno-wychowawcza S–1
  • sekcja rozpoznawcza S–2
  • sekcja operacyjna S–3
  • sekcja logistyczna S–4
  • sekcja wsparcia dowodzenia i łączności S–6
  • taktyczny zespół kontroli obszaru powietrznego

pododdziały

• pluton łączności
  • drużyna radiotelefoniczna
  • drużyna kablowa
  • drużyna wozu dowodzenia
• trzy kompanie czołgów
  • trzy plutony czołgów
• kompania logistyczna
  • sekcja dowodzenia
  • pluton zaopatrzenia
  • pluton remontowy
  • pluton medyczny

W okresie powojennym Wojsko Polskie przechodziło szereg zmian organizacyjnych ukierunkowanych na dostosowanie struktur do okresu pokoju. W 1945 w składzie polskich wojsk pancernych istniał: korpus pancerny, dwie samodzielne brygady oraz kilka pułków czołgów ciężkich. Jednostki te w połowie września przeformowano na etaty pokojowe. Brygada pancerna posiadała w swojej strukturze dwa dwukompanijne bataliony czołgów po 21 czołgów T-34/85^[9]. W lutym 1946 wszystkie brygady pancerne zreorganizowano na pułki czołgów średnich, a struktura batalionowa zastąpiona została kompanijną^[10].
W marcu 1949 utworzono dwie dywizje pancerne po dwa pułki czołgów średnich. W pułku czołgów średnich powrócono do struktury batalionowej. Batalion czołgów posiadał trzy kompanie czołgów, a na jego uzbrojeniu były 33 czołgi. W batalionach czołgów ciężkich, w kompaniach czołgów, były tylko dwa plutony czołgów, a jego podstawowym uzbrojeniem było 17 czołgów IS-2^[11].
Wiosną 1951 dywizje zmechanizowane otrzymały nowe etaty. Zarówno w pułku zmechanizowanym, jak i w pułku czołgów w batalionie czołgów średnich zmniejszono liczbę kompanii czołgów z trzech do dwóch^[12].

We wrześniu 1955 dokonano reorganizacji wszystkich dywizji zmechanizowanych, a cztery z nich przekształcono w dywizje pancerne. Na szczeblu dywizji zmechanizowanej wprowadzono batalion czołgów i artylerii pancernej posiadający dwie kompanie czołgów średnich i kompanię dział pancernych^[13]. W pułkach czołgów średnich powrócono do struktury kompanijnej – 5 kompanii^[14]. Etat dywizji pancernej przewidywał batalion czołgów ciężkich i artylerii pancernej w składzie: dwie kompanie czołgów ciężkich i dwie kompanie ciężkich dział pancernych. Stan osobowy batalionu wynosił 485 żołnierzy. Jego sprzęt bojowy stanowiły: 22 czołgi ciężkie IS-2, 20 ciężkich dział pancernych ISU-122 i 1 transporter opancerzony BTR-152^[15].
Pułki czołgów ciężkich KPanc przekształcono w bataliony czołgów ciężkich i artylerii pancernej. Struktura batalionu obejmowała: kompanię czołgów ciężkich, skadrowaną kompanię czołgów, kompanię dział pancernych, skadrowaną kompanię dział pancernych, plutony: piechoty zmotoryzowanej, przeciwlotniczy, łączności i transportowo-gospodarczy. Stan osobowy liczył 288 żołnierzy. Sprzęt bojowy stanowiło: 22 czołgi ciężkie IS-2 i 20 ciężkich dział pancernych ISU-152^[15] .

W ramach redukcji SZ, w 1957 dywizje zmechanizowane przeszły na nowe etaty. Zlikwidowano bataliony czołgów i artylerii pancernej, a w DZ typu B również szkolny batalion czołgów. Na szczeblu pułku zmechanizowanego funkcjonował trzykompanijny batalion czołgów posiadający 31 czołgów T-54A. Pułk czołgów nadal miał strukturę kompanijną^[16].
Na początku lat 60. XX w. wprowadzano w Wojsku Polskim tzw. „etaty pokojowo-wojenne”. Batalion czołgów pułku zmechanizowanego składał się z trzech kompanii czołgów, plutonu łączności, plutonu medycznego i drużyny gospodarczej i posiadał 31 czołgów^[17]. Batalion czołgów „szkolnego” pułku zmechanizowanego posiadał 20 lub 25 czołgów^[18]. Stan taki utrzymał się do 1968.