Benjamín de Arriba y Castro
| Kardynał prezbiter | |||
.jpg) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
8 kwietnia 1886 | ||
| Data i miejsce śmierci | |||
| Arcybiskup Tarragony | |||
| Okres sprawowania |
1949–1970 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat |
14 lipca 1912 | ||
| Nominacja biskupia |
1 maja 1935 | ||
| Sakra biskupia |
16 czerwca 1935 | ||
| Kreacja kardynalska |
12 stycznia 1953 | ||
| Kościół tytularny | |||
| Odznaczenia | |||
    _pasador.svg.png){kind=small} _pasador.svg.png){kind=small}  | |||
| Data konsekracji |
16 czerwca 1935 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||
| Współkonsekratorzy |
Prudencio Melo y Alcalde | ||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Benjamín de Arriba y Castro (ur. 8 kwietnia 1886 w Santa Maria de Peñamayor w prowincji Lugo, zm. 8 marca 1973 w Barcelonie) – hiszpański duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Tarragony.
Życiorys
Święcenia kapłańskie przyjął 14 lipca 1912. 1 maja 1935 został mianowany biskupem Mondoñedo, 16 czerwca 1935 przyjął sakrę z rąk biskupa Leopoldo Eijo y Garaya z arcybiskupem Prudencio Melo y Alcalde i biskupem Manuelem Gonzálezem y Garcíą jako współkonsekratorami. 8 sierpnia 1944 został biskupem Oviedo. 22 stycznia 1949 przeszedł na Arcybiskupstwo Tarragony. Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II. 12 stycznia 1953 Pius XII wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera Ss. Vitale, Valeria, Gervasio e Protasio. Wziął udział w konklawe wybierających Pawła VI i Jana XXIII. 19 listopada 1970 zrezygnował z kierowania archidiecezją.
Odznaczenia
- Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Rajmunda z Penyafort (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Zasługi Wojskowej z Odznaką Białą (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Zasługi Morskiej z Odznaką Białą (Hiszpania)
- Order Zasługi Duarte, Sáncheza y Mella (Dominikana)