Bitwa o Żywiec
| II wojna światowa operacja morawsko-ostrawska | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna |
działania ofensywne AR | ||
| Wynik |
zakończenie okupacji niemieckiej Żywca | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w latach 1945–1951 _location_map.png) | |||
 49°41′21″N 19°12′21″E/49,689167 19,205833 | |||
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=icon}
Bitwa o Żywiec – starcie zbrojne, które nastąpiło od 3 lutego do 5 kwietnia 1945 między wojskami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, skutkujące zdobyciem Żywca i zakończeniem władzy nazistowskiego reżimu III Rzeszy na ziemi żywieckiej.
Przebieg walk
W wyniku ofensywy styczniowej, która ruszyła 12 stycznia 1945 roku z linii rzeki Wisły oraz kolejnych operacji zaczepnych wojska radzieckie 2 lutego 1945 roku dotarły do Żywca. Atak na miasto w którym bronili się Niemcy przeprowadzili żołnierze należący do 1 Gwardyjskiej Armii dowodzonej przez gen. płk. Andrieja Greczkę[1].
Przygotowane wcześniej umocnienia oraz teren górzysto-lesisty sprzyjał obronie. Atakujące wojska radzieckie zostały zatrzymane i zmuszone do zajęcia pozycji obronnych. Wznowienie działań zaczepnych nastąpiło dopiero 24 kwietnia. Nacierający na lewym skrzydle żołnierze 128 Dywizji Piechoty Górskiej dowodzeni przez gen. mjr. M. Kołdubowa 5 kwietnia 1945 roku przełamali niemiecką obronę. Wdarli się do miasta i po walkach ulicznych rozbili niemiecką załogę. Żywiec był jednym z ostatnich miast Podkarpacia który został uwolniony od niemieckiej okupacji[2].
W walkach o zakończenie panowania reżimu III Rzeszy na ziemi żywieckiej poległo 1450 żołnierzy Armii Czerwonej. Pochowano ich na cmentarzu w Żywcu-Moszczanicy w 48 zbiorowych mogiłach[3].
Uwagi
- ↑ Liczba poległych żołnierzy radzieckich dotyczy nie tylko poległych w bitwie o Żywiec lecz wszystkich poległych w czasie walk na ziemi żywieckiej.
Przypisy
- ↑ Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 644.
- ↑ Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 645.
- ↑ Czubryt-Borkowski 1988 ↓, s. 86.
Bibliografia
- Czesław Czubryt-Borkowski: Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939-1945. Warszawa: 1988. ISBN 83-217-2709-3.
- Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1977.