Borzestowo
| wieś | |
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
166,8 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2003) |
559 (sołectwo 797) |
| Strefa numeracyjna |
58 |
| Kod pocztowy |
83-335[1] |
| Tablice rejestracyjne |
GKA |
| SIMC |
0159812 |
Położenie na mapie gminy Chmielno ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kartuskiego ![]() | |
Borzestowo (dodatkowa nazwa w języku kaszub. Bòrzestowò, niem. Borschestowo[3]) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno, na Pojezierzu Kaszubskim, na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, nad jeziorem Długim, u podnóża wzniesienia Garecznica.
Wieś szlachecka Borzestowo położona była w II połowie XVI wieku w powiecie mirachowskim województwa pomorskiego[4]. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Borzestowo, po jej zniesieniu w gromadzie Kamienica Szlachecka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Według danych z 31 grudnia 2003 roku[5] wieś zamieszkiwało 559 osób.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0159829 | Grodzisko | część wsi |
| 0159835 | Stary Dwór | część wsi |
| 0159841 | Zajezierze | część wsi (do 2023 r.) |
Historia
Prefiks w nazwie Borzestowa wskazuje na pochodzenie nazwy od imienia własnego Borzest. Jest ono skrótem pełnego imienia z pierwszym członem borzy- o znaczeniu "walczyć, bojować". Historyczne nazwy wsi przedstawione zostały jako "Borzestowo", "Borzystowo" i "Borystowo".
Wieś była notowana w źródłach od końca XIV wieku jako szlachecka. W 1570 roku wymienieni tu zostali trzej Borzestowscy: Wawrzyniec, Wojciech i Grzegorz. Ród Borzestowskich zalicza się do szlachty kaszubskiej. Najstarsze wiadomości o tym rodzie pochodzą z pierwszej połowy XV wieku. W wielkiej księdze czynszów zakonu krzyżackiego pod datą 1437 wymienione jest Borzestowo jako pomorskie dobro pańskie. Jednak jako protoplastę dębu Borzestowskich uznaje się Mathiasa, który żył w latach 1510-1576. Ród utracił swoją posiadłość za życia Marcelego Borzestowskiego. Ich murowany dwór, już nieistniejący, był umiejscowiony na borzestowskich pustkach Stary Dwór, kilometr od samego Borzestowa.
Na koniec 1892 r. wieś liczyła (łącznie z Borzestowską Hutą) 551 mieszkańców, 518 Kaszubów (510 katolików i 8 ewangelików), 28 Niemców ewangelików i 5 Żydów.[9]
W 1913 r. wiejską karczmę i sklep kolonialno-spożywczy prowadził Fritz Oszubski, właścicielem ziemskim był Reinhold Körber oraz Rudolf von Lebinski (w sąsiedniej Borzestowskiej Hucie), kowalem był K. Neumann, stolarzem i szklarzem M. Roschkowski, przedsiębiorcą budowlanym Jakob Leyk, handel bydłem prowadził Josef Gorlikowski.[10]
W Borzestowie urodzili się działacze pomorscy Franciszek Kręcki i jego siostra Maria Lukrecja Bobrius-Kręcka[11].
Od końca I wojny światowej wieś znajdowała się w granicach Polski (powiat kartuski). Do 1918 roku obowiązującą nazwą niemieckiej administracji dla Borzestowa było Borschestowo. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Borschestowo została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na bardziej niemiecką – Borschenstein.[12]
Współczesność
W Borzestowie znajduje się placówka Ochotniczej Straży Pożarnej. Południowo-wschodnim krańcem wsi prowadzi turystyczny szlak Wzgórz Szymbarskich.
W okolicach znajduje się kilka plantacji truskawek. W Borzestowie posadzono pierwszą sadzonkę truskawki na Kaszubach, a możliwe że nawet w Polsce. Roślinę tę do Borzestowa sprowadził z Ameryki ks. Sadowski, ówczesny proboszcz parafii Wygoda.
W Borzestowie działa „Remusowy Krąg” – organizacja mająca na celu integrację wsi, zarówno młodych i starszych osób, jak i rolników z np. nauczycielami. Na comiesięcznych spotkaniach, na które może przyjść każdy, odczytywane są fragmenty książki A. Majkowskiego Życie i przygody Remusa oraz odbywają się spotykania z gośćmi.
Przypisy
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 84 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 9463
- ↑ Breza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.17
- ↑ Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku : suplement. Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2021, k. 1.
- ↑ Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast. GUS. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ GUS. Rejestr TERYT
- ↑ KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części. opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06]. (pol.).
- ↑ Stefan Ramułt, Statystyka ludności kaszubskiej, Akademia Umiejȩtności, 1899, s. 78 [dostęp 2025-05-03].
- ↑ Adressbuch aller Länder der Erde, der Kaufleute, Fabrikanten, Gewerbetreibenden, Gutsbesitzer etc, Leuchs, 1894, s. 68 [dostęp 2025-05-03] (niem.).
- ↑ Elżbieta Maria Grot. Doktor Franciszek Leon Kręcki (1883–1940), działacz młodokaszubski i obrońca praw Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku stracony w obozie Stutthof w 1940 roku. „Rocznik Gdański Gdańskiego Towarzystwa Naukowego”. LXXVII, s. 82, 2017/2018.
- ↑ Germanizacja nazw miejscowości w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie 1939-1945. Wybór źródeł. Wstęp i opracowanie Mateusz Kubicki. Wydawnictwo IPN. Gdańsk-Warszawa 2012. s.53

_location_map.png)



