Brunatna pajęczyna
Rotation
 |
| Rok produkcji |
1949 |
| Data premiery |
16 września 1949 |
| Kraj produkcji |
NRD |
| Język |
niemiecki |
| Czas trwania |
80 minut |
| Reżyseria |
Wolfgang Staudte |
| Scenariusz |
Erwin Klein Fritz Staudte Wolfgang Staudte |
| Główne role |
Paul Esser Irene Korb Werner Peters |
| Muzyka |
H.W. Wiemann |
| Zdjęcia |
Bruno Mondi |
| Scenografia |
Franz F. Fürst Willy Schiller Arthur Schwartz |
| Kostiumy |
Georg Schott |
| Montaż |
Lillian Seng |
| Wytwórnia |
DEFA-Studio für Spielfilme |
Brunatna pajęczyna (niem. Rotation[1]) – wschodnioniemiecki dramat filmowy z 1949 roku w reżyserii Wolfganga Staudtego.
Fabuła
Mechanik Behnke rozważa wstąpienie do NSDAP, aby zapewnić sobie dostatnie życie. Jednak, gdy jego żydowscy sąsiedzi zostają przez jego rodaków wywiezieni do obozu koncentracyjnego, rewiduje swoje zamiary i próbuje pozostać apolitycznym. Wycofuje się z otaczającej go rzeczywistości i zostaje trybem w nazistowskiej machinie przemysłowej[2][3].
Film ukazuje losy zwykłego, prostego Niemca, który znajduje się w realiach państwa nazistowskiego i musi w nim dokonywać wyborów[1].
Przypisy
- 1 2 Lotte H. Eisner, ''Ekran demoniczny'', WAiF, Warszawa, 1974, s. 228
- ↑ Rotation. Wolfgang Staudte Deutsche Film (DEFA). 1950-02-09. [dostęp 2022-02-19].
- ↑ Rotation (1949). [dostęp 2022-02-19].
Linki zewnętrzne
| 1946–1960 |
|
|---|
| 1961–1980 |
- 1961: Ognie polne
- 1962: Un cœur gros comme ça
- 1963: Transport z raju
- 1964: Czarny Piotruś
- 1965: Czwarta nad ranem
- 1966: Odwaga na co dzień
- 1967: Ziemia w transie
- 1968: Wizjonerzy
- 1969 (ex aequo): Charles, martwy lub żywy, Trzeba przejść i przez ogień, Trzy smutne tygrysy oraz Okularnicy
- 1970 (ex aequo): Koniec drogi, Lilika, Przemijanie oraz Słońce, o!
- 1971 (ex aequo): Zmiana oblicza, In punto di morte, Przyjaciele, Private Road oraz Znaki na drodze
- 1972: Ponure chwile
- 1973: Iluminacja
- 1974: Ulica Strażacka 25
- 1975: Syn Amira nie żyje
- 1976: Le grand soir
- 1977: Antonio Gramsci: Dni więzienia
- 1978: Leniuchy z żyznej doliny
- 1979: Stado
- 1980: Maledetti vi amerò
|
|---|
| 1981–2000 |
|
|---|
| 2001–2020 |
- 2001: Citroenem ku rewolucji
- 2002: Das Verlangen
- 2003: Cicha woda
- 2004: Private
- 2005: Dziewięć kobiet
- 2006: Dziewczyna
- 2007: Odrodzenie
- 2008: Parque vía
- 2009: Chinka
- 2010: Ferie zimowe
- 2011: Powrót do domu
- 2012: Dziewczyna znikąd
- 2013: Historia mojej śmierci
- 2014: Z tego, co było, po tym, co było
- 2015: Teraz dobrze, wtedy źle
- 2016: Bez Boga
- 2017: Pani Fang
- 2018: Wyśniona kraina
- 2019: Vitalina Varela
|
|---|
| 2021– |
- 2021: Pieniądze dla was, mi wystarczy zemsta
- 2022: Reguła 34
- 2023: Strefa krytyczna
- 2024: Toxic
|
|---|