Bukowa Góra (powiat kartuski)

Bukowa Góra
wieś
ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

kartuski

Gmina

Sulęczyno

Liczba ludności (2011)

114[1]

Strefa numeracyjna

58

Kod pocztowy

83-320[2]

Tablice rejestracyjne

GKA

SIMC

0174585

Położenie na mapie gminy Sulęczyno
Mapa konturowa gminy Sulęczyno, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bukowa Góra”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bukowa Góra”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Bukowa Góra”
Położenie na mapie powiatu kartuskiego
Mapa konturowa powiatu kartuskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Bukowa Góra”
Ziemia54°14′40″N 17°48′34″E/54,244444 17,809444[3]

Bukowa Góra (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Bùkòwô Góra, niem. Bukowagorra[4]) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno[5][6].

Wieś na Pojezierzu Kaszubskim położona nad zachodnim brzegiem jeziora Węgorzyno. Miejscowość jest częścią sołectwa Sulęczyno[7].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Nazwa miejscowości

Nazwa wsi została utrwalona w źródłach na początku XVII w. w kronice opata kartuskiego J. Schwengla oraz w księgach ławniczych Kościerzyny. W niemieckiej wersji oprócz najczęstszego Bukowagorra, pojawiało się też niedokładne tłumaczenie Eichenberg (Dębowa góra). Etymologia nazwy jest jasna. Pierwotna nazwa wzniesienia została przeniesiona na powstałą na nim wieś[4].

W okresie II wojny światowej w ramach systematycznej akcji hitlerowców zmiany słowiańskich nazw na terenie Kaszub i reszty Pomorza Wschodniego funkcjonowała oficjalna nazwa wsi Eichberg[8].

Historia miejscowości

Na koniec 1892 r. wieś miała 128 mieszkańców, w roku 1910 liczba ta nieznacznie się zmniejszyła do 125. Wszyscy byli Kaszubami katolikami[9][10].

Zobacz też

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. (plik xlsx). Stan w dniu 31.03.2011 r..
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 105 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 13160
  4. 1 2 Breza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.235
  5. GUS: Przeglądanie Krajowego Rejestru Teryt. [w:] Urzędowy Rajestr Teryt [on-line]. [dostęp 2020-08-04].
  6. MAiC. Rozporządzenie z dnia 13 grudnia 2012 r.. „[w:] (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636)”.
  7. Urząd Gminy Sulęczyno: Jednostki pomocnicze gminy Sulęczyno. [w:] BIP Urzędu Gminy Sulęczyno [on-line]. [dostęp 2020-08-04].
  8. Germanizacja nazw miejscowości w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie 1939-1945. Wybór źródeł. Wstęp i opracowanie Mateusz Kubicki. Wydawnictwo IPN. Gdańsk-Warszawa 2012. s.62
  9. Stefan Ramułt, Statystyka ludności kaszubskiej, Akademia Umiejȩtności, 1899, s. 78 [dostęp 2025-05-05].
  10. Preussen Statistisches Landesamt, Gemeindelexikon für die regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln: Auf grund der ergebnisse der volkszählung vom. 1. Dezember 1910 und anderer amtlicher quellen bearbeitet vom Königlich Preussischen Statistischen Landesamte, verlag des Königlichen Statistischen Landesamts, 1912, s. 27 [dostęp 2025-05-05] (niem.).