Drzyślawa (przełęcz)
![]() Przełęcz Drzyślawa i góra Wdżar, w głębi Tatry | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Wysokość |
693 m n.p.m. |
| Pasmo | |
| Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Drzyślawa[1] – szeroka przełęcz pomiędzy górą Wdżar (767 m) a masywem Lubania (1225 m). Na wielu mapach nie jest zaznaczana, wyróżnia ją jednak przewodnik Gorce. Przewodnik prawdziwego turysty[2]. Na mapie Geoportalu jest opisana jako łąka i znajduje się między Wdżarem i szczytem Kuternogowa w południowym grzbiecie Lubania[3]. Według przewodnika jej wysokość wynosi 650 m n.p.m., na mapie Pienin wydawnictwa Polkart podana jest wysokość 693 m[4]. Według opracowanej przez Jerzego Kondrackiego regionalizacji Polski Drzyślawa oddziela Gorce (Pasmo Lubania) od Pienin, do których należy góra Wdżar[5].
Przełęcz jest widokowa, cały rejon przełęczy bowiem zajmują łąki i pastwiska, na których wypasane są owce. Jest zagospodarowana turystycznie. Na przełęczy znajduje się dolna stacja wyciągu narciarskiego na górę Wdżar, w bacówce znajdującej się na przełęczy można kupić oscypki. W sezonie czynna jest góralska restauracja[2].
Przez przełęcz przechodzi niebieski szlak turystyczny na Lubań. Na wschodnich stokach poniżej przełęczy ma swoje źródło dopływ Krośnicy uchodzącej do Dunajca, potok spływający z zachodnich stoków przełęczy uchodzi do Zbiornika Czorsztyńskiego[6].
Przez Drzyślawę biegnie granica między wsiami Krośnica (stoki wschodnie) i Mizerna (stoki zachodnie); obydwie wsie znajdują się w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, ale w różnych gminach[3].
Szlaki turystyczne
odcinek: Snozka – Drzyślawa – Wyrobki – polana Wierch Lubania. Odległość 6,1 km, suma podejść 580 m, suma zejść 20 m, czas przejścia 2 godz. 30 min, z powrotem 1 godz. 40 min. Na polanie Wierch Lubania skrzyżowanie z Głównym Szlakiem Beskidzkim wiodącym przez szczyt Lubania[6].

Przypisy
- ↑ Drzyślawa. Identyfikator PRNG [online] [dostęp 2025-04-04].
- 1 2 M. Cieszkowski, P. Lubieński, Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty, P. Lubieński (red.), Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004, s. 252, ISBN 83-89188-19-8.
- 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-04-04].
- ↑ Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000, Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart, lipiec 2006, s. 1, ISBN 83-87873-07-1.
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 355–357, ISBN 83-01-12479-2.
- 1 2 Gorce. Mapa turystyczna 1: 50 000, Kraków: Compass, 2007, s. 1, ISBN 83-89472-59-7.



