Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1972

Mecz odbył się 4 czerwca 1972 roku na Stadionie ŁKS-u Łódź w Łodzi. Sędzia głównym spotkania był Mieczysław Świstek. Mecz na trybunach obejrzało 30 000 widzów, a wśród nich sekretarz Komitetu Łódzkiego PZPR, Bolesław Koperski^[1]. Wynik meczu został otwarty już w 3. minucie, kiedy po dobitce strzału zawodnika drużyny Wojskowych, Władysława Stachurskiego, Robert Gadocha skierował piłkę do siatki^[2]. W 26. minucie po ograniu zawodników drużyny Wojskowych wynik na 1:1 wyrównał Włodzimierz Lubański^[3], jednak już w 28. minucie drużyna Wojskowych ponownie wyszła na prowadzenie 2:1 po tym, jak Robert Gadocha strzelił w słupek, od którego piłka odbita rykoszetem wpadła do siatki^[3].

W 31. minucie Włodzimierz Lubański zmierzał na pole karne i miał przed sobą tylko bramkarza drużyny Wojskowych, Piotra Mowlika, jednak Feliks Niedziółka nagle złapał go prosto w dół i zaczęła się ostra walka o piłkę, która została przerwana przez sędziego^[3].

W 64. minucie Włodzimierz Lubański po ograniu obrońców drużyny Wojskowych wyrównał wynik na 2:2^[3]. W 80. minucie po strzale Jana Banasia sędzia podytkował rzut rożny dla Górnika Zabrze, po czym Włodzimierz Lubański spektakularny sposób wyprowadził swój klub na prowadzenie w tym meczu 3:2, a w 81. minucie niepilnowany Zygfryd Szołtysik po indywidualnym rajdzie podwyższył wynik na 4:2, a w 87. minucie po pięknym strzale z rzutu wolnego wynik meczu na 5:2 ustalił Włodzimierz Lubański^[3].