Góra Burdelowa
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
761 m n.p.m. |
Położenie na mapie gminy Maków Podhalański ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu suskiego ![]() | |
Góra Burdelowa (761 m) – szczyt w Paśmie Policy, które w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego[1], w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego[2]. Jest to północne ramię Cupla. Znajduje się w miejscowości Juszczyn, w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Maków Podhalański[3].
Burdelową Górę porasta las, ale u jej wschodnich podnóży znajduje się osiedle Gronie, a na południowym osiedle Stróżowa. Bezleśna jest również przełęcz i osiedle Polany Jurkowe między Burdelową Górą a szczytem Gronik[3][4]. Dawniej z lasu o nazwie Spalenica na zachodnich zboczach Burdelowej Góry na dużą skalę pozyskiwano drewno spalane w hucie szkła w Juszczynie Jędrzejach. Miejsce po dawnej hucie do dzisiaj nosi nazwę Hucisko[5].
Nazwa
Nazwa szczytu pochodzi od spotykanego w okolicy nazwiska Burdyl[5], to zaś z kolei od z wołoskiego (por. rum. burden) słowa burdel oznaczającego zagrodę dla owiec[6]. Według Aleksego Siemionowa prawidłowa nazwa szczytu to Groń. Taka nazwa występuje np. w art. Z. Bubaka „O zapomnianych hutach szklanych w Juszczynie”, opublikowanym w czasopiśmie „Wierchy” w 1956 roku. Nazwy tej powszechnie używa też miejscowa ludność, ponadto nie istnieje góralskie nazwisko Burdel, istniało natomiast i nadal istniej nazwisko Burdyl, zatem powinna być Góra Burdylowa. Błędna nazwę Góra Burdelowa pojawiła się na mapach austriackich w końcu XIX wieku, a potem powieliły ją polskie mapy PPWK i WIG[7].
Szlak turystyczny
Przez Burdelową Górę prowadzi zielono znakowany szlak turystyczny omijając jej szczyt po wschodniej stronie. Na przełęczy między Drobnym Wierchem i Cuplem krzyżuje się on z czerwonym Głównym Szlakiem Beskidzkim[5].
Przypisy
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 330–333, ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ J. Solon i inni, Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data, „Geographia Polonica”, 91 (2), 2018, s. 143–170.
- 1 2 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-06-18].
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-06-18].
- 1 2 3 4 Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 310–311, ISBN 978-83-62460-30-4.
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ Aleksy Siemionow, Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 357.
_location_map.png)


