Generalne Gubernatorstwo Belgijskie
| Terytorium okupowane | |||||
| 1914–1918 | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Siedziba | |||||
| Data powstania |
26 sierpnia 1914 | ||||
| Data likwidacji |
11 listopada 1918 | ||||
| Generalny Gubernator |
Ludwig von Falkenhausen | ||||
| Języki urzędowe | |||||
Położenie na mapie | |||||
.svg.png)
Generalne Gubernatorstwo Belgijskie (niem. Kaiserliche Deutsche Generalgouvernement Belgien) – władze ustanowione na części okupowanego w czasie I wojny światowej terytorium Belgii, istniejące od 26 sierpnia 1914, ze stolicą w Brukseli.
26 sierpnia 1914 feldmarszałek Colmar von der Goltz został mianowany gubernatorem wojskowym Belgii. 27 listopada 1914 zastąpił go generał Moritz von Bissing[1], pełniąc funkcję generalnego gubernatora do kwietnia 1917. Ostatnim niemieckim generalnym gubernatorem w Belgii, od maja 1917, był generał Ludwig von Falkenhausen.
Wkrótce po nominacji Bissinga, dowództwo niemieckie podzieliło Belgię na trzy „strefy okupacyjne”[2]. Większość okupowanego obszaru Belgii, obejmującego Brukselę, stanowiło Generalne Gubernatorstwo[2]. Pozostała część terytorium Belgii stanowiła obszar operacyjny sił zbrojnych. I tak pod kontrolą niemieckiej 4 Armii znajdował się obszar obejmujący Gandawę i Antwerpię[2]. Natomiast Cesarska Marynarka Wojenna kontrolowała wybrzeża Belgii[2].
Niemiecka administracja okupacyjna dążyła do zachowania przedwojennej administracji oraz zarządzania terenami okupowanymi przy pomocy niewielkiej liczby niemieckich oficerów i urzędników z odpowiednimi umiejętnościami językowymi i administracyjnymi[2]. Niemiecka administracja starała się wykorzystać etniczne napięcia pomiędzy Flamandami i Walonami, rozważając utworzenie po wojnie protektoratu we Flandrii oraz planując gospodarczą eksploatację Walonii[2].
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Alan Kramer, Gerhard Hirschfeld, Gerd Krumeich, Irina Renz (Hrsg.): Enzyklopädie Erster Weltkrieg. Ferdinand Schöningh, 2009, ISBN 978-3-506-76578-9.
