Grodzkie Szczepanowięta
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) | |
| Strefa numeracyjna |
86 |
| Kod pocztowy |
18-208[3] |
| Tablice rejestracyjne |
BWM |
| SIMC |
0400350[4] |
Położenie na mapie gminy Kulesze Kościelne _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa podlaskiego  | |
Położenie na mapie powiatu wysokomazowieckiego  | |
 53°02′14″N 22°32′32″E/53,037222 22,542222[5] | |
Grodzkie Szczepanowięta – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kulesze Kościelne[4][6].
Zaścianek szlachecki Szczepanowięta należący do okolicy zaściankowej Grodzkie położony był w drugiej połowie XVII wieku w powiecie brańskim ziemi bielskiej województwa podlaskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Kuleszach Kościelnych[8].
Historia
Grodzkie Stare, Grodzkie Nowe i Grodzkie Szczepanowięta otrzymały nazwę od niedalekiego grodu jaki istniał nad rzeczką Rokitnicą w pobliżu wsi Wnory[9].
Spis podatkowy z roku 1580 informuje, że Ślachetny Walenty syn Michała Grodzkiego płacił podatek z 15 włók we wsi Grodzkie oraz z 8 włók szlacheckich od części Szczepanowskiej. W tym czasie był to dział ziemi. W następnych latach został zasiedlony przez Grodzkich stając się drobnoszlachecką wsią[10].
Wzmiankowani Grodzcy:
- Stanisław Grodzki pisarz ziemski bielski żyjący w końcu XVI w.
- XVII w. - Paweł, komornik ziemski, bielski.
- połowa XVIII wieku - we wsi mieszkał Szymon, skarbnik ziemski, bielski
- w roku 1680 pewien Drohojowski zarzucił Janowi Grodzkiemu pochodzenie nieszlacheckie. Jan udowodnił je w następujący sposób: Jan, dziedzic wsi Grodzkie, w podlaskiem, h. Rola, z różą i trzema lemieszami, miał dwóch synów: 1) Erazma Macieja, którego syn Jan Tomasz, pozostawił syna Macieja i 2) Jana, po którym syn Jan, z Męczyńskiej miał syna Wojciecha, żonatego z Katarzyną z Paprockich, córką Jana, a wnuczką Piotra, dziedzica Paprotnej, h. Hołowy cum signo gladii et pennis strutionis, z której oczyszczający się Jan[10].
W 1827 r. we wsi 13 domów i 81 mieszkańców.
Pod koniec XIX w. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich informuje, że miejscowość leży w powiecie mazowieckim, gmina Chojany parafia Kulesze[9].
W roku 1891 w Grodzkich-Szczepanowiętach naliczono 17 gospodarzy pochodzenia szlacheckiego. Uprawiali prawie 100 ha ziemi. Średnie gospodarstwo o powierzchni 5,6 ha.
W okresie międzywojennym wieś liczyła kilkanaście domów mieszkalnych[10].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wieś Grodzkie Szczepanowięta w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-02-05], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 341 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 38992
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 91.
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- 1 2 Grodzkie stare ..i G,-szczepanowięta, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 845.
- 1 2 3 Gmina Kulesze Kościelne :: Powiat Wysokomazowiecki :: Województwo podlaskie | Historia [online], www.kuleszek.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
