Gubernia wołogodzka

Gubernia wołogodzka
Вологодская губе́рния
	gubernia
	1796–1929
	Herb
Państwo	Imperium Rosyjskie
Siedziba	Wołogda
Powierzchnia	402 112 km²
Populacja (1897); • liczba ludności	; 1 493 200
• gęstość	3,7 os./km²
	Szczegółowy podział administracyjny
Liczba ujezdów	10
	Położenie na mapie;

Gubernia wołogodzka (ros. Вологодская губерния) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północnej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo wołogodzkie, od 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Wołogda. Zlikwidowana w 1929.

Gubernia była położona pomiędzy 64°45′ a 58°30′ szerokości geograficznej północnej i 60°0′ a 38°30′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią archangielską, na wschodzie z gubernią tobolską (od której oddzielał ją grzbiet Uralu), na południu z gubernią jarosławską, kostromską, wiacką i permską, na zachodzie z gubernią nowogrodzką, na północnym zachodzie z gubernią ołoniecką.

Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 402 112 km², gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 10 ujezdów.

Demografia

Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 1 493 200 osób – Rosjan (91,2%) i Komiaków (8,6%).

Gubernia została zlikwidowana postanowieniem WCIK 14 stycznia 1929.