Huta Bankowa
![]() Siedziba huty w 2018 roku | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Siedziba | |
| Adres |
ul. Sobieskiego 24 |
| Data założenia |
1834 |
| Forma prawna | |
| Prezes |
Piotr Tupta[1] |
| Nr KRS |
0000112416 |
| Dane finansowe | |
| Kapitał zakładowy |
104 334 500 zł[1] |
Położenie na mapie Dąbrowy Górniczej ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
| Strona internetowa | |
Huta Bankowa – huta stali i żelaza w Dąbrowie Górniczej.
Historia
Huta została zbudowana we wsi Dąbrowa w latach 1834–1840 przez Bank Polski, od którego pochodzi jej nazwa; w 1843 przeszła pod zarząd reaktywowanego Wydziału Górnictwa przy Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, w 1877 – w ręce kapitału francuskiego. Była największym zakładem metalurgicznym w granicach Imperium Rosyjskiego, pierwszą hutą Królestwa Polskiego stosującą w produkcji koks. Jej robotnicy uczestniczyli wielokrotnie w akcjach strajkowych i walkach rewolucyjnych, zwłaszcza podczas rewolucji 1905–1907 (m.in. lokaut i strajk w lipcu 1905, kierowany przez Feliksa Dzierżyńskiego).
W latach 1952–1990 nosiła nazwę „Huta im. Feliksa Dzierżyńskiego”[2].
Obecnie działa w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i jest podmiotem zależnym kontrolowanej przez Romana Karkosika „Alchemii”. Produkuje wyroby walcowane długie, obręcze kolejowe i tramwajowe, pierścienie kutowalcowane, odkuwki oraz inne.
Zobacz też
Galeria
Huta w 1910 roku
Huta około 1935 roku
Hale huty w 2018 roku
Przypisy
- 1 2 Informacje ogólne. Huta Bankowa. [dostęp 2019-02-22].
- ↑ Huta Bankowa, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-11-28].



