Ideologia symetryczności

Ideologia symetrycznościpogląd językowy zakładający, że jednostki językowe powinny się trzymać skostniałych, symetrycznych wzorców[1]. Zwolennicy tej idei żywią przekonanie, że regularność usprawnia funkcjonowanie systemu językowego i czyni komunikację bardziej precyzyjną[2]. Może opierać się na wyszukiwaniu analogii między wyrażeniami lub słowami[3].

Językoznawcy zauważają, że obecność w języku elementów niesymetrycznych nie tworzy rzeczywistych barier porozumiewawczych, ani też nie pogarsza potencjału komunikacyjnego języka[2]. Ponadto zjawisko heterogeniczności gramatycznej jest spotykane we wszystkich językach naturalnych. Zostało opisane już w 1921 roku, przez amerykańskiego językoznawcę Edwarda Sapira[1].

Odwołania do symetryczności (a także logiki) są typowym elementem praktyk preskryptywistycznych[4][5], gdzie bywają wykorzystywane jako część argumentacji i przy wartościowaniu nieliterackich odmian języka[6].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Filip Berlengi, Prescriptivism and Language Ideologies: A Comparison between Croatian and English Usage Guides, Uniwersytet w Zagrzebiu, 2018, s. 9–10 [zarchiwizowane z adresu 2024-02-24] (ang.).
  2. 1 2 Starčević 2016 ↓, s. 91–92.
  3. Starčević, Kapović i Sarić 2019 ↓, s. 285, 288.
  4. Starčević 2016 ↓, s. 91–94.
  5. Starčević, Kapović i Sarić 2019 ↓, s. 284.
  6. Abelleira i Longa 2015 ↓, s. 153.

Bibliografia