Ilgvars Kļava
 Ilgvars Kļava | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 maja 1964 |
|---|---|
| Ambasador Łotwy w Polsce | |
| Okres |
od 2013 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Ambasador Łotwy na Ukrainie | |
| Okres |
od 2021 |
| Poprzednik | |
| Odznaczenia | |
   | |
Ilgvars Kļava (ur. 19 maja 1964 w Jaunpiebalga) – łotewski dyplomata, w latach 2013–2017 ambasador Łotwy w Polsce, w latach 2014–2018 ambasador w Rumunii i Bułgarii. Od 2021 ambasador na Ukrainie.
Życiorys
W latach 1982–1989 studiował na Wydziale Historii i Filozofii Łotewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Pēterisa Stučki. W 1991 ukończył podyplomowe studia na Wydziale Historii Państwowego Uniwersytetu Moskiewskiego im. Łomonosowa.
W 1994 rozpoczął karierę w dyplomacji, pracował jako I sekretarz w ambasadzie w Austrii[1]. Był również dyrektorem Departamentu Stosunków Wielostronnych oraz Departamentu Polityki Bezpieczeństwa[1]. W latach 2004–2008 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 2008 do 2013 był ambasadorem Łotwy w Niemczech[2], zaś w latach 2011–2013 w Kuwejcie[3].
We wrześniu 2013 złożył listy uwierzytelniające prezydentowi Bronisławowi Komorowskiemu, rozpoczynając misję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Polsce[4]. 31 stycznia 2014 prezydent Andris Bērziņš wystawił mu listy uwierzytelniające jako ambasadorowi w Rumunii i Bułgarii[1]. 8 maja 2014 złożył listy uwierzytelniające prezydentowi Traianowi Băsescu[5]. 9 grudnia 2014 został ambasadorem w Bułgarii.
Swoją misję w Polsce zakończył w 2017. Od 2021 sprawuje funkcję ambasadora Łotwy na Ukrainie[6][7].
Porozumiewa się w językach angielskim, rosyjskim i niemieckim.
Odznaczenia
- Order Westharda II klasy
- Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP – Polska, 2017[8]
- Biały Krzyż „Honor et Gloria” (nr 550) – Ukraina, 2024[9][10]
Przypisy
- 1 2 3 Valsts prezidents pasniedz akreditācijas vēstules jaunajam Latvijas vēstniekam Rumānijā un Bulgārijā Ilgvaram Kļavam [online], lvportals.lv, 31 stycznia 2014 [dostęp 2025-01-27] (łot.).
- ↑ Latvijas Republikas un Vācijas Federatīvās Republikas divpusējās attiecības [online], mfa.gov.lv, 9 kwietnia 2024 [dostęp 2025-01-27] (łot.).
- ↑ Latvijas un Kuveitas attiecības [online], mfa.gov.lv [dostęp 2025-01-27] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] (łot.).
- ↑ Ceremonia złożenia listów uwierzytelniających. prezydent.pl, 5 września 2013. [dostęp 2025-01-27]. (pol.).
- ↑ Latvijas vēstnieks Ilgvars Kļava akreditējas Rumānijā. lvportals.lv, 8 maja 2014. [dostęp 2025-01-27]. (pol.).
- ↑ Latvijas vēstnieks Ukrainā būs Ilgvars Kļava. tvnet.lv, 3 września 2021. [dostęp 2025-01-27]. (pol.).
- ↑ Ieva Vārna: Latvijas vēstnieks Ilgvars Kļava atzīts par gada diplomātu Ukrainā. zinas.tv3.lv, 19 października 2024. [dostęp 2025-01-27]. (pol.).
- ↑ M.P. z 2017 r. poz. 1080 – pkt 12.
- ↑ РЕЄСТР НАГОРОДЖЕНИХ Білим хрестом „HONOR ET GLORIA”. vto-orden.com.ua. [dostęp 2025-01-28]. (ukr.).
- ↑ Посла Латвії в Україні ILGVARS KLAVA нагороджено знаком народної пошани Хрестом "HONOR ET GLORIA". vto-orden.com.ua, 19 listopada 2024. [dostęp 2025-01-28]. (ukr.).
Bibliografia
- Nota biograficzna na stronie Instytutu Dyplomacji Kulturalnej. culturaldiplomacy.org. [dostęp 2025-01-27]. (ang.).
- Nota biograficzna na stronie Ambasady Łotwy na Ukrainie. mfa.gov.lv, 7 października 2022. [dostęp 2025-01-27]. (łot.).