Indywidualne Mistrzostwa Świata w Ice Speedwayu 1967
| |||
| Dyscyplina | |||
|---|---|---|---|
| Organizator | |||
| Szczegóły turnieju | |||
| Pierwsze zawody | |||
| Zamknięcie (finał) | |||
| Liczba zawodników |
16 + 2 rezerwowych (32 w eliminacjach) | ||
|
Wiaczesław Dubinin | |||
Indywidualne Mistrzostwa Świata w ice speedwayu 1967 – cykl zawodów motocyklowych na lodzie, mający na celu wyłonienie medalistów indywidualnych mistrzostw świata w sezonie 1967. Rozegrano cztery turnieje finałowe. Tytuł wywalczył Boris Samorodow ze Związku Radzieckiego.
Historia i zasady
W światowym czempionacie wzięło udział 32 zawodników z 12 krajów, biorących udział w dwóch rundach półfinałowych rozgrywanych w Saławacie i Nowosybirsku, które wygrali odpowiednio Wiaczesław Dubinin i Boris Samorodow. Seria finałowa składała się z czterech jednodniowych rund, spośród których dwie zostały rozegrane na stadionie Stroitiel w Ufie, kolejna na stadionie Dinamo w Moskwie, czwarta, ostatnia na Mototreku w Leningradzie[1]. W porównaniu z poprzednimi mistrzostwami zmieniono system punktacji, liczyły się punkty biegowe zdobyte w rundach finałowych, przy czym w końcowej klasyfikacji odrzucano najsłabszy rezultat.
Boris Samorodow wygrał oba finały rozgrywane w Ufie, punkt stracił dopiero w trzeciej rundzie w Moskwie, na rzecz Antonína Švába w pierwszym biegu. W rundzie tej zapewnił sobie jednak tytuł mistrzowski. Niższe stopnie podium mistrzostw świata zajęli jego rodacy – Wiaczesław Dubinin i Władimir Cybrow[2]. Obrońca tytułu mistrzowskiego z 1966 roku – Gabdrachman Kadyrow, tylko raz stanął na podium w rundzie w Moskwie (2. miejsce), szczególnie nieskutecznie zaprezentował się w Leningradzie, gdzie zajął 9. miejsce[3]. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 5. pozycji[4].
Zawodnicy
Obsada mistrzostw została ustalona na podstawie eliminacji rozegranych w Leningradzie i Nowosybirsku, w których brali udział zawodnicy z 12 krajów. W rozgrywkach finałowych wystąpili przedstawiciele ośmiu z nich (nie zakwalifikowali się zawodnicy z Bułgarii, Finlandii, Mongolii i Wielkiej Brytanii).
- Stali uczestnicy
ZSRR – Władimir Cybrow, Wiaczesław Dubinin, Gabdrachman Kadyrow, Wsiewołod Nierytow, Boris Samorodow
Czechosłowacja – Stanislav Kubíček, Pavel Mareš, Antonín Šváb
Szwecja – Olle Åhnström, Jan Ekeroth, Kurt Westlund
Austria – Helmut Walch
Jugosławia – Drago Perko
NRD – Hans-Jürgen Fritz
Polska – Norbert Świtała
RFN – Peter Knott
- Zawodnicy rezerwowi
NRD – Eberhard Kammler
Szwecja – Leif Enecrona
Terminarz
| Lp. | Data | Stadion | Miasto | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|
| półfinał | 22 – 23 lutego | Stroitiel | ||
| półfinał | b.d. | Motodrom | ||
| 1 | 25 lutego | Stroitiel | ||
| 2 | 26 lutego | Stroitiel | ||
| 3 | 1 marca | Dinamo | ||
| 4 | 3 marca | Mototrek |
Klasyfikacja końcowa
| Poz | Zawodnik | 1 |
2 |
3 |
4 |
Punkty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 15 | 15 | 14 | 13 | 44 | |
| 2 | 14 | 12 | 10 | 14 | 40 | |
| 3 | 13 | 10 | 4 | 14 | 37 | |
| 4 | 7 | 13 | 13 | 10 | 36 | |
| 5 | 8 | 11 | 13 | 7 | 32 | |
| 6 | 10 | 9 | 12 | 10 | 32 | |
| 7 | 4 | 8 | 8 | 12 | 28 | |
| 8 | 9 | 9 | 8 | 8 | 26 | |
| 9 | 9 | 8 | 9 | 5 | 26 | |
| 10 | 7 | 8 | 9 | 6 | 24 | |
| 11 | 6 | 5 | 7 | 8 | 21 | |
| 12 | 8 | 5 | 5 | 2 | 18 | |
| 13 | 4 | 2 | 3 | 1 | 9 | |
| 14 | 2 | 3 | 1 | 3 | 8 | |
| 15 | 2 | 1 | 0 | 4 | 7 | |
| 16 | 1 | 1 | 3 | 3 | 7 | |
| 17 | 0 | ns | 1 | ns | 1 | |
| 18 | ns | ns | ns | ns | 0 |
Przypisy
- ↑ nr 4 ( MC-Nytt april 1967) – Silverpilen [online] [dostęp 2022-01-06] (szw.).
- ↑ Лавры – сильнейшим! – Май 1967 года – архив За рулем [online], www.zr.ru [dostęp 2022-01-06].
- ↑ Isracing 1967 [online], www.formula2.se [dostęp 2022-01-06].
- ↑ Личный ЧМ-1967 [online], ice-n-speedway.narod.ru [dostęp 2022-01-06].
Bibliografia
- Icespeedway 1967 (ang.)
- SPEEDWEEK – Stand für Eisspeedway-GP 1967. speedweek.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-30)]. (niem.)