Języki sangirskie
| Obszar | |
|---|---|
| Użytkownicy | |
| Klasyfikacja genetyczna |
|
| Podział |
• języki północnosangirskie |
| Kody rodziny językowej | |
| Glottolog | sang1335 |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unicode. | |
Języki sangirskie, także języki sangihe-talaud[1] – grupa spokrewnionych języków austronezyjskich używanych w prowincji Celebes Północny w Indonezji oraz na Filipinach. Należą do gałęzi języków filipińskich[2][3]. Ich podział przedstawia się w następujący sposób[4]:
Największą społeczność użytkowników ma język sangir, używany przede wszystkim na wyspach Sangir (Sangihe)[5]. Talaud to rodzimy język wysp Talaud. Językiem sangil posługuje się społeczność zamieszkująca południowe Filipiny (Cotabato, Davao, półwysep i wyspy Sarangani)[6]. Silnie zagrożone wymarciem języki bantik i ratahan są używane w regionie Minahasa w północno-wschodniej części Celebesu[3][7].
Języki północnosangirskie wykazują wpływy leksykalne języków południowych Filipin, z którymi weszły w długookresowy kontakt. W językach południowych zaznaczyły się natomiast wpływy języków minahaskich[8]. Istotnym źródłem zapożyczeń jest także malajski, którzy zakorzenił się w regionie; jego odrębna odmiana (malajski miasta Manado) służy jako środek komunikacji ponadlokalnej[9]. W Indonezji języki sangirskie mają słabą pozycję i zostały w ogromnej mierze wyparte przez lokalny malajski[3].
Przypisy
- ↑ Merrifield i Salea 1996 ↓.
- ↑ Adelaar 2005 ↓, s. 16.
- 1 2 3 Zorc, Lobel i Hall 2024 ↓, s. 87.
- ↑ Sneddon 1984 ↓, s. 57.
- ↑ Sneddon 1984 ↓, s. 1.
- ↑ Sneddon 1984 ↓, s. 2.
- ↑ Florey 2005 ↓, s. 53.
- ↑ Sneddon 1984 ↓, s. 14.
- ↑ Sneddon 1984 ↓, s. 13.
Bibliografia
- K. Alexander Adelaar, The Austronesian languages of Asia and Madagascar: a historical perspective, [w:] K. Alexander Adelaar, Nikolaus P. Himmelmann (red.), The Austronesian languages of Asia and Madagascar, Abingdon–New York: Routledge, 2005, s. 1–42, DOI: 10.4324/9780203821121, ISBN 978-0-7007-1286-1, ISBN 978-0-203-82112-1, OCLC 53814161 (ang.).
- Margaret Florey, Language shift and endangerment, [w:] K. Alexander Adelaar, Nikolaus P. Himmelmann (red.), The Austronesian languages of Asia and Madagascar, Abingdon–New York: Routledge, 2005, s. 43–64, DOI: 10.4324/9780203821121, ISBN 978-0-7007-1286-1, ISBN 978-0-203-82112-1, OCLC 53814161 (ang.).
- Scott Merrifield, Martinus Salea, North Sulawesi Language Survey, Dallas: Summer Institute of Linguistics, 1996 (Publications in Sociolinguistics 1), ISBN 1-55671-000-3, OCLC 36657959 (ang.).
- James N. Sneddon, Proto-Sangiric and the Sangiric languages, Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1984 (Pacific Linguistics B-91), DOI: 10.15144/PL-B91, ISBN 0-85883-306-9, OCLC 11871135 (ang.).
- R. David Zorc, Jason W. Lobel, William Hall, Historical linguistics of the Philippines, [w:] K. Alexander Adelaar, Antoinette Schapper (red.), The Oxford Guide to the Malayo-Polynesian Languages of Southeast Asia, Oxford: Oxford University Press, 2024, s. 79–94, DOI: 10.1093/oso/9780198807353.003.0007, ISBN 978-0-19-880735-3, ISBN 978-0-19-253426-2, OCLC 1449546728 (ang.).