Kiełpinica
| uroczysko-dawna miejscowość | |
Fragment uroczyska w miejscu dawnej wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| SIMC |
nie nadano |
Położenie na mapie gminy Goleniów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu goleniowskiego ![]() | |
Kiełpinica (do 1945 niem. Schwankenheim) – uroczysko, dawna miejscowość położona w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów[1].
Założona w 1750 roku przez Johanna Schwanka, radcę dworu króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego. W 1784 roku we wsi mieszkało 16 rodzin zajmujących się hodowlą i rybołówstwem, zaś na obrzeżu wsi funkcjonował wiatrak. W 1905 roku wieś liczyła 105 mieszkańców[2]. Mocno zniszczona podczas działań wojennych wieś została opuszczona po 1945 roku, pozostałości zabudowań rozebrano[2]. W pobliżu miejscowości zachowały się pozostałości dwóch cmentarzy[2]. Polską nazwę Kiełpinica wprowadzono urzędowo rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 roku[3].
W czasie II wojny światowej na północ od wsi znajdowało się stanowisko niemieckiej obrony przeciwlotniczej[2].
Stanowisko niemieckiej obrony przeciwlotniczej pod Kiełpinicą
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025
- 1 2 3 4 Wojciech Janda: Kiełpnica (do 1945 Schwankenheim). bialygrosz.goleniow.pl. [dostęp 2016-02-14]. (pol.).
- ↑ M.P. z 1948 r. nr 14, poz. 55
_location_map.png)



