Kościół św. Michała Archanioła w Niemicy
| kościół filialny | |||||||||||
![]() kościół w roku 2023 | |||||||||||
| Państwo | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||
| Wyznanie |
katolickie | ||||||||||
| Kościół |
rzymskokatolicki | ||||||||||
| parafia | |||||||||||
|
od 29 września 1946 | |||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne |
29 września | ||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |||||||||||
Położenie na mapie powiatu kamieńskiego ![]() | |||||||||||
Położenie na mapie gminy Golczewo ![]() | |||||||||||
Kościół św. Michała Archanioła – zabytkowy[1][2] kościół filialny parafii Chrystusa Króla w Kozielicach z lat 1780-1795[3], przebudowany w roku 1848[3], położony w Niemicy, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim , w gmina Golczewo. Wpisany do rejestru zabytków pod numerem 427 z 10 grudnia 1963 roku[1]
Historia
Jest to dawny kościół ewangelicki. Ze wzmianek historycznych wiadomo, że w roku 1564 fundatorem kościoła były rodziny von Flemming-Schnatow oraz rodzina von Steinwehr z Niemicy. W roku 1594 w kościele były 2 dzwony w dzwonnicy. W roku 1643 przeprowadzono prace restauracyjne kościoła, a już cztery lata później, w roku 1647 zakończono budowę wieży kościelnej (odnotowano to w kronice kościelnej i inskrypcji na wieży). W roku 1780 opracowano projekt nowej budowy kościoła według projektu Davida Gilly’ego. W roku 1780 została zbudowana południowa ściana kościoła szkieletowego, lecz w 1784 roku pozostałe części kościoła zawaliły się. Na miejscu renesansowego ryglowego kościoła wzniesiono w 1795 roku nowy kościół[4]. W 1780 roku Dawid Gilly wykonał rekonstrukcję wieży kościoła pochodzącej z 1647 roku. W roku 1830 dodano zachodnią emporę[5]. W 1848 roku kościół przebudowano[3]. W 1920 roku zawaliła się empora od strony północnej wraz ze sklepionym grobowcem, znajdującym się pod nią. Pod koniec lat 30. XX wieku przeprowadzono renowację wieży[5]. W roku 1920 rozebrano masywną, dotychczasową, kopułę tzw. chóru Kopplina po stronie północnej[5].
W czasach powojennych kościół poświęcony został 29 września 1946 roku[6].
Opis
Kościół wzniesiony jest w konstrukcji szkieletowej z wypełnieniem z cegły[3] (mur pruski), na planie prostokąta[2]. Jest to budowla prezbiterialna, jednoprzestrzenna z kwadratową w rzucie wieżą przy elewacji zachodniej zakończona ostrosłupowym hełmem. Drewniana wieża jest oszalowana[7]. Kościół przykryty jest dachem dwuspadowym załamanym nad szczytem wschodnim, tworząc dach naczółkowy[2]. Wnętrze otynkowane przykryte jest stropem belkowym. Okna mają prostokątny kształt i są podzielone na kwatery[2]. Zachowane są w nich XIX-wieczne witraże.
Na terenie przykościelnym znajduje się cmentarz[2].
Wnętrze
Prezbiterium wyodrębniono przez niewielkie podwyższenie z balustradą, na którym ustawiono drewniane mensę i pulpit[2]. W centrum prezbiterium wisi obraz ukrzyżowanego Chrystusa. Po lewej stronie znajduje się drewniane tabernakulum zdobione złotem, a obok niego obraz Matki Boskiej Częstochowskiej w ozdobnej, czerwonej ramie[2]. Po prawej stronie wiszący obraz św. Michała Archanioła przedstawia go w tunice z mieczem przy piersi. W świątyni znajduje się także obraz bł. Jana Pawła II. Wnętrze wyróżnia kamienna chrzcielnica oraz misternie wykonany metalowy krucyfiks[2].
Przypisy
- 1 2 3 Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Matysiak 2012 ↓, s. 50.
- 1 2 3 4 Kościoły | Niemica Kościół filialny pw św. Michała Archanioła | Kościół Szczecińsko-kamieński [online], kuria.pl [dostęp 2024-09-26].
- ↑ Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 194, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
- 1 2 3
- Gerhard Bronisch, Walter Ohle, Kreis Kammin Land, Stettin 1939 (niem.).
- ↑ Kościoły | Niemica Kościół filialny pw św. Michała Archanioła | Kościół Szczecińsko-kamieński [online], kuria.pl [dostęp 2024-09-26].
- ↑ Piotr Skurzyński „Pomorze” Wyd. Sport i Turystyka – Muza S.A. Warszawa 2007 s. 77 ISBN 978-83-7495-133-3.



_location_map.png)

