Pierwsza Komisja Ursuli von der Leyen

Pierwsza Komisja Ursuli von der Leyen
 Unia Europejska
Ilustracja
Kolegium komisarzy (2021)
Przewodniczący

Ursula von der Leyen

Partie

     

EPP (10)

     

S&D (8)

     

RE (6)

     

ECR (1)

     

EGP (1)

     

Niezrzeszeni (1)
Kadencja

od 1 grudnia 2019
do 30 listopada 2024

Poprzedni

Komisja Jean-Claude’a Junckera

Następny

Druga Komisja Ursuli von der Leyen

Komisja Ursuli von der Leyen – Komisja Europejska, której pięcioletnia kadencja rozpoczęła się 1 grudnia 2019[1][2], a skończyła 30 listopada 2024.

Powołanie przewodniczącego

W okresie poprzedzającym wybory do Parlamentu Europejskiego w 2019 główne europejskie partie polityczne ogłosiły swoich kandydatów na stanowisko Przewodniczącego Komisji Europejskiej. W skali całej Unia Europejskiej zwycięska okazała się Europejska Partia Ludowa (EPP), którą reprezentował Manfred Weber – poseł do Parlamentu Europejskiego od 1999. Pomimo zwycięstwa EPP w wyborach, Rada Europejska nie przyznała nominacji na to stanowisko Weberowi, któremu zarzucano brak doświadczenia (całą karierę polityczną spędził w Parlamencie Europejskim)[3]. Kandydat Partii Europejskich Socjalistów, drugiej co do wielkości frakcji w Parlamencie Europejskim, Frans Timmermans również nie otrzymał jednomyślnego poparcia dla swojej kandydatury. Kandydatura Fransa Timmermans został przedstawiona po raz pierwszy na szczycie G7 w Osace[4], w którym udział wzięli Emmanuel Macron, Angela Merkel, Giuseppe Conte, Donald Tusk, Mark Rutte i Pedro Sánchez, sprzeciwiła jej się jednak Grupa Wyszehradzka[5]. Ursula von der Leyen została zaproponowana Parlamentowi Europejskiemu jako kandydatka na Przewodniczącą Komisji Europejskiej 3 lipca 2019, po 3-dniowych negocjacjach podczas posiedzenia Rady Europejskiej[6].

16 lipca 2019 Parlament Europejski przyjął kandydaturę von der Leyen i powierzył jej misję utworzenia następnej Komisji Europejskiej. Ursulę von der Leyen poparło 383 europosłów[7][8]. Po raz pierwszy w historii na stanowisku Przewodniczącego Komisji Europejskiej znalazła się kobieta[8].

Wybór komisarzy

Jeszcze przed głosowaniem von der Leyen ogłosiła, że urzędujący Pierwszy Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej Frans Timmermans obejmie to samo stanowisko w utworzonej przez niej komisji. Zobowiązała się również do powołania na stanowisko wiceprzewodniczącej Margrethe Vestager z Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.

Ursula von der Leyen wystąpiła z apelem do krajów członkowskich, żeby każdy z nich nominował dwóch kandydatów do Komisji Europejskiej, kobietę i mężczyznę. Tylko António Costa z Portugalii i Viorica Dăncilă z Rumunii postąpili zgodnie z wolą Przewodniczącej elekt.

Opóźnienie

W październiku 2019 Parlament Europejski odrzucił kandydatury komisarzy zaproponowanych przez Francję, Węgry i Rumunię[9]. Spowodowało to, że Komisja Jean-Claude’a Junckera od 1 listopada pełniła obowiązki Komisji Europejskiej, pomimo oficjalnego zakończenia swojej kadencji.

27 listopada 2019 Parlament Europejski przy 461 głosach za, 157 przeciw i 89 wstrzymujących się zaaprobował nową Komisję Europejską[1][2][10].

Kolegium komisarzy

Komisarz Stanowisko Partia Państwo członkowskie[a] Czas pełnienia stanowiska Przypisy
Od Do
Ursula von der Leyen Przewodnicząca Komisji Europejskiej Europejska Partia Ludowa Niemcy Niemcy 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [11]
Frans Timmermans komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu Partia Europejskich Socjalistów Holandia Holandia 1 grudnia 2019(dts) 22 sierpnia 2023(dts) [12]
Wopke Hoekstra komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu niezależny Holandia Holandia 9 października 2023(dts) 30 listopada 2024(dts) [13]
Margrethe Vestager wiceprzewodnicząca wykonawcza

komisarz ds. Europy na miarę ery cyfrowej

 Odnówmy Europę Dania Dania 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [14]
Valdis Dombrovskis wiceprzewodniczący wykonawczy

komisarz ds. gospodarki służącej ludziom

 Europejska Partia Ludowa Łotwa Łotwa 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [15]
Josep Borrell wysoki przedstawiciel/wiceprzewodniczący komisarz ds. silniejszej pozycji Europy na świecie Partia Europejskich Socjalistów Hiszpania Hiszpania 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [16]
Maroš Šefčovič wiceprzewodniczący wykonawczy

komisarz ds. europejskiego zielonego ładu, stosunków międzyinstytucjonalnych i prognozowania

 Partia Europejskich Socjalistów Słowacja Słowacja 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [17]
Věra Jourová wiceprzewodnicząca

komisarz ds. wartości i przejrzystości

 Odnówmy Europę Czechy Czechy 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [18]
Dubravka Šuica wiceprzewodnicząca

komisarz ds. demokracji i demografii

Europejska Partia Ludowa Chorwacja Chorwacja 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [19]
Margaritis Schinas wiceprzewodniczący

komisarz ds. promowania naszego europejskiego stylu życia

 Europejska Partia Ludowa Grecja Grecja 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [20]
Johannes Hahn komisarz ds. budżetu i administracji Europejska Partia Ludowa Austria Austria 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [21]
Phil Hogan komisarz ds. usług finansowych, stabilności finansowej i unii rynków kapitałowych Europejska Partia Ludowa Irlandia Irlandia 1 grudnia 2019(dts) 26 sierpnia 2020(dts) [22]
Mairead McGuinness komisarz ds. usług finansowych, stabilności finansowej i unii rynków kapitałowych Europejska Partia Ludowa Irlandia Irlandia 12 października 2020(dts) 30 listopada 2024(dts) [23]
Marija Gabriel komisarz ds. innowacji, badań naukowych, kultury, edukacji i młodzieży Europejska Partia Ludowa Bułgaria Bułgaria 1 grudnia 2019(dts) 15 maja 2023(dts) [24]
Iliana Iwanowa komisarz ds. innowacji, badań naukowych, kultury, edukacji i młodzieży Europejska Partia Ludowa Bułgaria Bułgaria 19 września 2023(dts) 30 listopada 2024(dts) [25]
Nicolas Schmit komisarz ds. miejsca pracy i praw socjalnych Partia Europejskich Socjalistów Luksemburg Luksemburg 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [26]
Paolo Gentiloni komisarz ds. gospodarki Partia Europejskich Socjalistów Włochy Włochy 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [27]
Janusz Wojciechowski komisarz ds. rolnictwa Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy Polska Polska 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [28]
Elisa Ferreira komisarz ds. spójności i reformy Partia Europejskich Socjalistów Portugalia Portugalia 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [29]
Olivér Várhelyi komisarz ds. sąsiedztwa i rozszerzeń Europejska Partia Ludowa Węgry Węgry 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [30]
Stela Kiriakidu komisarz ds. zdrowia i bezpieczeństwa żywności Europejska Partia Ludowa Cypr Cypr 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [31]
Didier Reynders komisarz ds. sprawiedliwości Odnówmy Europę Belgia Belgia 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [32]
Adina Vălean komisarz ds. transportu Europejska Partia Ludowa Rumunia Rumunia 1 grudnia 2019(dts) 15 czerwca 2024(dts) [33]
Helena Dalli komisarz ds. równości Partia Europejskich Socjalistów Malta Malta 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [34]
Thierry Breton komisarz ds. rynku wewnętrznego Odnówmy Europę Francja Francja 1 grudnia 2019(dts) 16 września 2024(dts) [35]
Ylva Johansson komisarz ds. spraw wewnętrznych Partia Europejskich Socjalistów Szwecja Szwecja 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [36]
Janez Lenarčič komisarz ds. zarządzania kryzysowego Odnówmy Europę Słowenia Słowenia 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [37]
Jutta Urpilainen komisarz ds. partnerstwa międzynarodowego Partia Europejskich Socjalistów Finlandia Finlandia 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [38]
Kadri Simson komisarz ds. energii Odnówmy Europę Estonia Estonia 1 grudnia 2019(dts) 30 listopada 2024(dts) [39]
Virginijus Sinkevičius komisarz ds. środowiska, oceanów i rybołówstwa Europejska Partia Zielonych Litwa Litwa 1 grudnia 2019(dts) 16 lipca 2024(dts) [40]

Wielka Brytania

Premier Wielkiej Brytanii Boris Johnson nie nominował komisarza reprezentującego Wielkiej Brytanii. Jest to pierwszy tego typu przypadek w historii Komisji Europejskiej. Pomimo wielokrotnych wezwań ze strony von der Leyen, Boris Johnson odmówił wyznaczenia komisarza. Swoją odmowę uzasadnił nadchodzącym opuszczeniem Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię oraz zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi[41]. W prasie pojawiły się obawy, że Komisja Europejska nie będzie mogła funkcjonować bez przedstawiciela jednego z państw członkowskich, a jej decyzje nie będą prawomocne. Von der Leyen zleciła audyt sytuacji prawnej, który ma na celu wyjaśnić zawiłość tego kryzysu[41][42].


Uwagi

  1. ↑ Wielka Brytania nie zaproponowała swojego kandydata.

Przypisy

  1. 1 2 Parliament elects the von der Leyen Commission [online], europarl.europa.eu, 27 listopada 2019 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  2. 1 2 Jest decyzja europarlamentu w sprawie komisji Ursuli von der Leyen [online], fakty.interia.pl [dostęp 2019-11-27] (pol.).
  3. ↑ Weber won’t be next European Commission president: report [online], dw.com [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  4. ↑ Timmermans kandydatem na szefa KE? Gorący szczyt w Brukseli! [online], wpolityce.pl [dostęp 2019-11-27].
  5. ↑ Frans Timmermans rozczarowany, że nie został szefem Komisji Europejskiej – ludzie [online], wnp.pl [dostęp 2019-11-27] (pol.).
  6. ↑ Konserwatywna feministka. Kim jest Ursula von der Leyen? [online], Newsweek.pl [dostęp 2019-11-27] (pol.).
  7. ↑ MEPs elect first female EU Commission president [online], 16 lipca 2019 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  8. 1 2 Parliament elects Ursula von der Leyen as first female Commission President [online], europarl.europa.eu, 16 lipca 2019 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  9. ↑ Silvia Amaro, The new EU leadership is in limbo after lawmakers reject three new members [online], CNBC, 1 listopada 2019 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  10. ↑ Press corner [online], European Commission – European Commission [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  11. ↑ Ursula von der Leyen - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  12. ↑ Frans Timmermans - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  13. ↑ Wopke Hoekstra - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  14. ↑ Margrethe Vestager - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  15. ↑ Valdis Dombrovskis - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  16. ↑ Josep Borrell Fontelles - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  17. ↑ Maroš Šefčovič - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  18. ↑ Věra Jourová - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  19. ↑ Dubravka Šuica - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu, 13 czerwca 2024 [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  20. ↑ Margaritis Schinas - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  21. ↑ Johannes Hahn - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  22. ↑ Phil Hogan - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu, 26 sierpnia 2020 [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  23. ↑ Mairead McGuinness - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  24. ↑ Mariya Gabriel - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  25. ↑ Iliana Ivanova - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  26. ↑ Nicolas Schmit - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  27. ↑ Paolo Gentiloni - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  28. ↑ Janusz Wojciechowski - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  29. ↑ Elisa Ferreira - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  30. ↑ Olivér Várhelyi - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  31. ↑ Stella Kyriakides - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  32. ↑ Didier Reynders - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  33. ↑ Adina Vălean - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  34. ↑ Helena Dalli - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  35. ↑ Thierry Breton - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu, 20 grudnia 2021 [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  36. ↑ Ylva Johansson - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu, 19 grudnia 2023 [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  37. ↑ Janez Lenarčič - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu, 21 czerwca 2021 [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  38. ↑ Jutta Urpilainen - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu, 18 stycznia 2023 [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  39. ↑ Kadri Simson - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  40. ↑ Virginijus Sinkevičius - European Commission [online], commissioners.ec.europa.eu [dostęp 2024-11-27] (ang.).
  41. 1 2 Joe Barnes, Brussels Correspondent, EU’s Brexit crisis: VDL’s lawyers scramble for loophole to block Boris’ commissioner [online], Express.co.uk, 29 października 2019 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  42. ↑ Philip Oltermann, Ursula von der Leyen: hard Brexit would be massive blow for both sides, „The Guardian”, 18 lipca 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.