Konkatedra św. Aleksandra w Suwałkach
 nr rej. 58 z dnia 11.04.1956 oraz 6 z 08.02.1979[1] | |||||||||||||||||
| konkatedra | |||||||||||||||||
 Konkatedra w Suwałkach | |||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||||||
| Diecezja | |||||||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie Suwałk  | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa podlaskiego  | |||||||||||||||||
 54°06′07″N 22°55′36″E/54,101944 22,926667 | |||||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||||
Konkatedra świętego Aleksandra – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Suwałki – św. Benedykta i Romualda diecezji ełckiej. Mieści się przy placu Józefa Piłsudskiego.
Od 2021 proboszczem parafii św. Aleksandra jest ks. kanonik dr Antoni Skowroński.
Historia
W listopadzie 1815 roku przez Suwałki przejeżdżał na koronację do Warszawy car Aleksander I, który widząc spróchniały kościół chylący się ku ruinie - polecił sfinansować budowę murowanego kościoła pw. św. Aleksandra. 23 lipca 1819 roku Suwałki odwiedził Namiestnik Królestwa Polskiego gen. Józef Zajączek. 20 czerwca 1820 roku poświęcono kamień węgielny i w tym też roku rozpoczęto budowę klasycystycznego murowanego kościoła, według projektu architekta Piotra Aignera. Kościół budowano z przeznaczeniem na przyszłą katedrę, ponieważ równocześnie trwały starania o przeniesienie siedziby biskupa z Sejn do Suwałk. 14 września 1829 roku w nowym kościele odprawiono pierwszą mszę świętą[2][3].
W latach 1843–1845 przeprowadzono generalny remont kościoła według projektu architekta Henryka Marconiego. 14 września 1945 roku biskup sejneński Paweł Straszyński konsekrował kościół pw. św. Aleksandra. W 1856 roku dobudowano wieże kościelne. W 1872 roku zakupiono murowany dom na plebanię. W 1881 roku po wschodniej stronie dobudowano kaplicę Zbawiciela Jezusa Chrystusa, a w 1883 roku po zachodniej stronie dobudowano kaplicę św. Anny. W 1886 roku w parafii było 12 525 wiernych. W 1888 roku dobudowano zakrystię[2][3].
22 października 1944 roku wycofujący się Niemcy zaminowali kościół - powodując poważne zniszczenia. Po wojnie kościół odbudowano, a w 1961 roku odbudowano wieże kościelne. 25 marca 1992 roku papież Jan Paweł II bullą Totus Tuus Poloniae Populus erygował diecezję ełcką, a następnie decyzją bpa Wojciecha Ziemby kościół został podniesiony do godności konkatedry. 4 lipca 2002 roku wichura i deszcz uszkodziły kościół. W latach 2002–2003 kościół wyremontowano[2].
Wewnątrz znajdują się obrazy Franciszka Smuglewicza i tablice upamiętniające walkę i martyrologię mieszkańców Suwalszczyzny. Białą bryłę budynku zdobią dwie wieże oraz portyk. W 1992 roku.
Wieczysta Adoracja
2 lutego 2025 roku odbyła się inauguracja Kaplicy Wieczystej Adoracji pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana[4].
Galeria
_(cropped).jpg)
Kościół około 1864.jpg)
Wnętrze konkatedry
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2010-01-03].
- 1 2 3 Historia parafii
- 1 2 Andrzej Matusiewicz, Świątynie w Suwałkach w XIX wieku [online] [dostęp 2025-02-05].
- ↑ Inauguracja kaplicy wieczystej adoracji w Suwałkach [online], kuriersuwalski.pl [dostęp 2025-02-02].
