Kowalewo (województwo warmińsko-mazurskie)
| wieś | |
![]() Kowalewo | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) |
194[1] |
| Strefa numeracyjna |
87 |
| Kod pocztowy |
12-230[2] |
| Tablice rejestracyjne |
NPI |
| SIMC |
0754928 |
Położenie na mapie gminy Biała Piska ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu piskiego ![]() | |

Kowalewo (niem. Kowalewen, 1938–1945 Richtwalde) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Dobra ziemskie nadane w Kowalewie były wymieniane w 1424 r., w dokumencie wizytacyjnym, informującym o nadaniu 60 łanów w dąbrowie (Dammeruwen) nad rzeką Wincentą, dla niejakich Jenusche (Janusza) i Petrusche (Piotra). Dobra ziemskie szybko zmieniły właścicieli. Wieś służebna lokowana na prawie chełmińskim na 30 łanach w 1428 r., przez Josta Struppergera komtura bałgijskiego i wójta natangijskiego, za wiedzą i wolą wielkiego mistrza Pawła von Rusdorfa. W czasie lokacji przy źródłach rzeki Wincenty, wieś była w posiadaniu Paszka Przyborowskiego (drobne rycerstwo, tak zwani wolni). Przywilej lokacyjny wystawiono z obowiązkiem dwóch służ zbrojnych w lekkiej zbroi (służby lekkozbrojne). Wolnizna od służby zbrojnej i płużnego wynosiła 15 lat, ale nie dotyczyła czynszu rekognicyjnego.
Przypisy
- ↑ Wieś Kowalewo w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2017-06-12], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 532 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 59976
Bibliografia
- Grzegorz Białuński: Kolonizacja Wielkiej Puszczy (do 1568 roku) – starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie). Olsztyn, OBN, 2002, 237 str., ISBN 83-87643-97-1, ISSN 0585-3443
.jpg)
_location_map.png)



