Mięsień zwieracz środkowy gardła

Mięsień zwieracz środkowy gardła (łac. musculus constrictor pharyngis medius, musculus hyopharyngeus) – w anatomii człowieka mięsień gardła, jeden z trzech jego zwieraczy (obok mięśnia zwieracza górnego gardła i mięśnia zwieracza dolnego gardła)[1][2].
Jest kształtu trójkątnego. Przyczepia się do rogu mniejszego kości gnykowej i sąsiadującej części więzadła rylcowo-gnykowego (część chrząstkowo-gardłowa) oraz do górnego brzegu rogu większego kości gnykowej (część rogowo-gardłowa). Włókna kończą się na środkowych ⅔ długości szwu gardła[1][2].
Unerwiają go gałązki nerwu błędnego ze splotu gardłowego[1][2].
Wspólnie z pozostałymi zwieraczami gardła bierze udział przesuwaniu kęsa pokarmu w dół podczas przełykania, zwężając gardło[1][2].
Przypisy
- 1 2 3 4 Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom II. Trzewa, wyd. X, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 133–137, ISBN 978-83-200-4501-7.
- 1 2 3 4 Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W.M. Mitchell, Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 3, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, s. 211–213, ISBN 978-83-66548-16-9.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.