Mierzwin (województwo dolnośląskie)
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
190-200[1] m n.p.m. |
| Liczba ludności (III 2011) |
265[2] |
| Strefa numeracyjna |
75 |
| Kod pocztowy |
59-700[3] |
| Tablice rejestracyjne |
DBL |
| SIMC |
0189196 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Bolesławiec ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego ![]() | |
Mierzwin (niem. Possen)[5] – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Bolesławiec.
Położenie
Mierzwin to niewielka wieś o długości około 1,1 km leżąca na Pogórzu Izerskim, w północnej części Niecki Lwóweckiej, na wysokości około 190–200 m n.p.m.[1]
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Historia
Mierzwin jest wzmiankowany w dokumencie pochodzącym z 1305 roku, ale osadnictwo na tym terenie istniało jeszcze wcześniej[1]. W 1786 roku mieszkało tu 11 kmieci, 27 zagrodników i 4 chałupników, był tu też młyn wodny[1]. W 1821 roku w miejscowości zbudowano nową szkołę ewangelicką[1]. W 1825 roku we wsi było 60 domów i młyn wodny oraz szkoła ewangelicka[1]. W 1840 roku były tu 63 domy, szkoła ewangelicka, młyn wodny, wiatrak, 5 gospód i torfiarnia, a wśród mieszkańców było kilku rzemieślników i handlarz[1].
Po 1945 roku Mierzwin pozostał niewielką wsią rolniczą o ustabilizowanej sytuacji demograficznej, do czego przyczyniło się zasiedlenie w 1946 roku przez dużą grupę reemigrantów z Bośni[1]. W 1978 roku było tu 38 gospodarstw rolnych, w 1988 roku ich liczba zmalała do 35[1].
Zabytki
Na północno-zachodnim skraju Mierzwina zachowały się pozostałości grodziska pochodzącego z XII-XIV wieku, które miało kształt owalu o wymiarach około 25x35 m[1].
Szlaki turystyczne
Przez Mierzwin przechodzi szlak turystyczny[6]:
prowadzący wokół Bolesławca.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 32-33. ISBN 83-85773-61-4.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 787 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 79970
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dn. 9 września 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości, MP nr 124 z dn. 15 października 1947 r. poz. 778
- ↑ Mapa turystyczna. [dostęp 2019-08-11].
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (M-Ż). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-61-4.
_location_map.png)



_COA.svg.png)