Mikołaj Hieronim Sieniawski
Hetman polny koronny Mikołaj Hieronim Sieniawski | |
![]() Leliwa | |
| Rodzina | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka |
Wiktoria Elżbieta Potocka |
| Żona |
Cecylia Maria Radziwiłł (zm. 1682) |
| Dzieci |
Adam Mikołaj, Joanna, Teofila |

Mikołaj Hieronim Sieniawski herbu Leliwa (ur. 1645, zm. 15 grudnia 1683) – hetman polny koronny. Hrabia na Szkłowie i Myszy[1], starosta generalny ruski w latach 1679–1683[2], wojewoda wołyński w 1683[3].
Życiorys
Jako siedemnastolatek ożenił się z Cecylią Marią Radziwiłłówną, córką Aleksandra Ludwika Radziwiłła i Lukrecji Marii Strozzi. Miał z nią syna Adama Mikołaja (1666–1726) i dwie córki Joannę (poślubiła Stefana Potockiego) i Teofilę (poślubiła Aleksandra Jana Jabłonowskiego).
Początkowo rotmistrz od 1663, potem strażnik wielki koronny od 1666, od 1667 pułkownik. Od 1668 roku chorąży wielki koronny, marszałek nadworny koronny od 1674, w 1676 marszałek sejmu, wicemarszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1661 roku[4], starosta radomski, rohatyński i piaseczyński.
Poseł sejmiku halickiego na sejm 1664/1665 roku, oba sejmy 1666 roku, sejm nadzwyczajny 1668 roku[5].
Walczył za Jana Kazimierza z Kozakami i Tatarami, przeciwnik rokoszu Lubomirskiego. Po abdykacji Jana II Kazimierza w 1668 roku, popierał do polskiej korony kandydaturę carewicza Fiodora[6]. Był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 roku z ziemi halickiej[7]. Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 roku[8].
W latach 1673–1674 przeprowadził samodzielnie operacje na Podolu i w Mołdawii. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa ruskiego w 1674 roku[9], podpisał jego pacta conventa[10]. Poseł sejmiku wiszeńskiego województwa ruskiego z ziemi lwowskiej na sejm koronacyjny 1676 roku[11].
W 1682 został hetmanem polnym koronnym. Brał udział w kampaniach Jana III Sobieskiego (Podhajce, Chocim, Wiedeń 1683). Wskutek panującej tam zarazy zmarł wkrótce po wiedeńskiej wiktorii.
W na poczatku 1683 (pomiędzy 27 stycznia a 15 lutego) otrzymał nominację na urząd wojewody wołyńskiego, pełnił go do swojej śmierci 15 grudnia tego samego roku[3].
Galeria


.jpg)




Cecylia Maria Sieniawska
Osmańskie siodło z czaprakiem zgodnie z tradycją zdobyte pod Wiedniem przez Mikołaja Hieronima Sieniawskiego. Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie.jpg)
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Kacper Niesiecki: Herbarz Polski. T. VIII. Lipsk: 1841, s. 349.
- ↑ Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy. Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 153.
- 1 2 Urzędnicy wołyńscy XIV-XVIII wieku. Spisy, oprac M. Wolski, Kórnik 2007, s. 153.
- ↑ Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 129.
- ↑ Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 369.
- ↑ Wacław Uruszczak, Fakcje senatorskie w sierpniu 1668 roku, w: Parlament, prawo, ludzie, studia ofiarowane profesorowi Juliuszowi Bardachowi w sześćdziesięciolecie pracy twórczej, Warszawa 1996, s. 315.
- ↑ Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, [b.n.s.]
- ↑ Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1003.
- ↑ Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 153–154.
- ↑ Porządek Na Seymie Walnym Elekcyey Między Warszawą a Wolą, przez opisane Artykuły do samego tylko Aktu Elekcyey należące, uchwalony y postanowiony, Roku Pańskiego Tysiąc Szesc Set Siedmdziesiat Czwartego, dnia Dwudziestego Miesiaca Kwietnia., s. 29.
- ↑ Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 245.

