Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1945/1946)

20 stycznia 1946 roku w Krakowie odbyło się losowanie mistrzostw Polski, do którego przystąpiły: mistrz Krakowa – Cracovia, Lechia Poznań, ŁKS Łódź oraz niewyłoniony wtedy jeszcze mistrz Śląska. Spodziewano się również startu drużyny Legii Warszawa, jednak ta nie zgłosiła zespołu, więc turniej finałowy odbył się pomiędzy czterema zespołami w formule każdy z każdym. Podczas losowania postanowiono, że turniej finałowy odbędzie się w dniach 25–27 stycznia 1946^[1].

Turniej rozpoczął się 25 stycznia od ceremonii otwarcia, podczas której odbyła się defilada, ogłoszono przemówienia oraz odegrano hymn Polski. Po ceremonii rozpoczęły się główne zawody. W pierwszym dniu, jak i w dwóch następnych odbyły się po dwa mecze. Inauguracyjnym spotkaniem był mecz ŁKS – Lechia, w którym padł bezbramkowy remis. W następnym spotkaniu gospodarze, Cracovia pokonali Siłę Giszowiec i zostali liderami turnieju.

Drugi dzień mistrzostw to spotkania pomiędzy ŁKS-em i Siłą oraz Cracovią i Lechią. Zwycięzcą pierwszego została łódzka drużyna, zaś drugiego gospodarze zawodów, dzięki czemu umocnili się oni na pierwszym miejscu w tabeli, zaś na drugie miejsce wysunęła się drużyna ŁKS-u^[2].

W ostatnim dniu mistrzostw zapadły decydujące rozstrzygnięcia. Najpierw spotkały się drużyny ŁKS-u oraz Cracovii. Spotkanie to zadecydowało o zdobyciu mistrzostwa Polski. Mecz zwyciężyła drużyna gospodarzy, która z kompletem punktów zajęła pierwsze miejsce w tabeli i zdobyła po raz drugi w historii tytuł mistrza Polski. Wręczenie pucharu za mistrzostwo Polski odbyło się po tym spotkaniu. Trofeum wręczał prezes związku hokejowego, Mieczysław Boczar. W rozegranym później spotkaniu decydującym o zajęciu trzeciego miejsca pomiędzy Siłą a Lechią lepsza była drużyna z Giszowca i to hokeiści tej drużyny mogli cieszyć się z brązowych medali^[3].

Lp. = lokata, M = liczba rozegranych spotkań, Pkt = Liczba zdobytych punktów, W = Wygrane, R = Remisy, P = Porażki, G+ = Gole strzelone, G- = Gole stracone