Nikanor (Nadieżdin)
| Nikołaj Nadieżdin | |
| Biskup ołoniecki | |
.jpg) | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data urodzenia |
1859 |
| Data śmierci |
1916 |
| Miejsce pochówku | |
| Biskup ołoniecki | |
| Okres sprawowania |
1908–1916 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Śluby zakonne |
4 kwietnia 1884 |
| Prezbiterat |
24 marca 1885 |
| Chirotonia biskupia |
7 grudnia 1897 |
| Data konsekracji |
7 grudnia 1897 | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||
| Miejsce |
Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego | ||||||||||
| Konsekrator | |||||||||||
| |||||||||||
Nikanor, imię świeckie Nikołaj Aleksiejewicz Nadieżdin (ur. 1859, zm. 1916) – rosyjski biskup prawosławny.
Był synem kapłana prawosławnego. W 1881 ukończył seminarium duchowne w Jarosławiu. 4 kwietnia 1884, jako student Petersburskiej Akademii Duchownej, złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 24 marca 1885 został wyświęcony na hieromnicha. W 1885 ukończył Akademię i został zatrudniony jako wykładowca w seminarium duchownym w Wilnie. Od 1888 do 1891 był inspektorem seminarium duchownego w Tyflisie. W 1891 otrzymał godność archimandryty i objął stanowisko rektora seminarium w Tomsku.
7 grudnia 1897 został wyświęcony na biskupa kirienskiego, wikariusza eparchii irkuckiej. W roku następnym przeniesiony na katedrę jakucką i wilujską. Następnie od 1905 do 1908 był biskupem permskim i solikamskim. W 1908 przeniesiony na katedrę ołoniecką, sprawował urząd do śmierci w 1916.