Nikołaj Siergiejewicz Moriłow (ros. Николай Сергеевич Морилов, ur. 11 sierpnia 1986 w Permie) – rosyjski biegacz narciarski, brązowy medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata, brązowy medalista mistrzostw świata U-23 i trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Nikołaj Moriłow pojawił się 27 grudnia 2003 roku w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Krasnogorsku, gdzie zajął 81. miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną. W 2004 roku wystąpił na mistrzostwach świata juniorów w Stryn, zdobywając brązowe medale w sztafecie i biegu na 10 km stylem dowolnym. Jeszcze dwukrotnie startował na imprezach tego cyklu, zdobywając między innymi srebro w sztafecie podczas mistrzostw świata juniorów w Kranju w 2006 roku. Kolejny medal zdobył na rozgrywanych w 2008 roku mistrzostwach świata młodzieżowców w Malles Venosta, gdzie był trzeci w sprincie stylem dowolnym. W Pucharze Świata zadebiutował 4 grudnia 2004 roku w Bernie, gdzie zajął 36. miejsce w sprincie techniką dowolną. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył nieco ponad rok później – 22 stycznia 2006 roku w Oberstdorfie był dziesiąty w sprincie klasykiem. Nieco ponad trzy lata później, 7 marca 2009 roku w Lahti po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ, zajmując trzecie miejsce w sprincie stylem dowolnym. W tej samej konkurencji odniósł także swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo – 22 stycznia 2010 roku był najlepszy w Rybińsku. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadł w sezonie 2011/2012, kiedy to zajął 15. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji sprintu był drugi za Szwedem Teodorem Petersonem. W 2007 roku startował na mistrzostwach świata w Sapporo, gdzie razem z Wasilijem Roczewem zdobył srebrny medal w sprincie drużynowym techniką dowolną, a indywidualnie był dwudziesty. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Libercu w sprincie indywidualnym stylem dowolnym był trzeci, ulegając dwóm Norwegom: Oli Vigenowi Hattestadowi i Johanowi Kjølstadowi. Brał także udział w mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku, jednak rywalizację w sprincie stylem dowolnym zakończył na ósmym miejscu. W międzyczasie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie wspólnie z Aleksiejem Pietuchowem zdobył brązowy medal w sprincie drużynowym techniką dowolną. Na tych samych igrzyskach w sprincie indywidualnym stylem klasycznym zajął 26. miejsce.
Jego siostra Natalia Korostielowa oraz szwagier Paweł Korostielow również uprawiają biegi narciarskie.
Osiągnięcia
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Wynik |
Strata |
Zwycięzca |
3. |
5 lutego |
2004 |
Stryn |
10 km stylem dowolnym |
24:19,2 |
+26,6 |
Franz Göring |
| 10. |
7 lutego |
2004 |
Stryn |
Sprint stylem dowolnym |
? |
– |
Robin Bryntesson |
3. |
8 lutego |
2004 |
Stryn |
Sztafeta 4x10 km[3] |
1:44:09,8 |
+1:19,6 |
Kazachstan |
| 31. |
21 marca |
2005 |
Rovaniemi |
20 km łączony |
52:04,7 |
+3:02,0 |
Petter Northug |
| 6. |
23 marca |
2005 |
Rovaniemi |
Sprint stylem klasycznym |
? |
– |
Even Sletten |
| 8. |
31 stycznia |
2006 |
Kranj |
Sprint stylem dowolnym |
– |
– |
Petter Northug |
| 10. |
1 lutego |
2006 |
Kranj |
10 km stylem klasycznym |
26:33,2 |
+2:04,5 |
Petter Northug |
| 12. |
3 lutego |
2006 |
Kranj |
20 km łączony |
51:34,3 |
+1:25,7 |
Petter Northug |
2. |
5 lutego |
2006 |
Kranj |
Sztafeta 4x5 km[4] |
47:15,7 |
+14,8 |
Norwegia |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w etapach zawodów Pucharu Świata chronologicznie
Miejsca w poszczególnych zawodach
stan po zakończeniu sezonu 2016/2017