Noto (Włochy)
| gmina | |||
 | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Region autonomiczny | |||
| Prowincja | |||
| Kod ISTAT |
089013 | ||
| Powierzchnia |
550 km² | ||
| Populacja (2008) • liczba ludności |
| ||
| • gęstość |
43 os. os./km² | ||
| Numer kierunkowy |
0931 | ||
| Kod pocztowy |
96017 | ||
Położenie na mapie Sycylii  | |||
Położenie na mapie Włoch  | |||
 36°53′N 15°05′E/36,883333 15,083333 | |||
| Strona internetowa | |||
.svg.png){kind=small}
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 Chiesa di San Domenico | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
I, II, IV, V |
| Numer ref. | |
| Region[b] |
Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
2002 |
Noto – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Syrakuzy. Według danych z roku 2008 gminę zamieszkiwało 23 548 osób. Późnobarokowe centrum miasta jest wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Siedziba rzymskokatolickiej diecezji Noto.
W miejscowości jest stacja kolejowa Noto.
Historia
Pierwsza osada założona przez Sykulów i nosiła nazwę Netum lub Neetum. Ruiny starożytnego Netum (Noto Antica) znajdują się 8 km na północ od dzisiejszego miasta Noto. W traktacie po porażce z Republiką Rzymską Neetum jest wspomniane jako miasto podległe tyranowi Syrakuz Hieronowi II[1].
W 1091 Roger I zajął miasto, które było ostatnim[2] arabskim punktem oporu.
Po całkowitym zniszczeniu przez trzęsienie ziemi w 1693 roku – odbudowane w nowym miejscu od podstaw, ok. 12 km na południe od dotychczasowej lokalizacji.
Wskutek błędów konstrukcyjnych popełnionych podczas renowacji katedry – w 1996 r. zawalił się dach kościoła katedralnego. Z powodu późnej pory nocnej, w środku nikogo nie było i nikt nie ucierpiał.
Zdjęcia
Historyczne centrum miasta
Palazzo Ducezio
Kościół Karola Boromeusza
Katedra św. Mikołaja w Noto po odbudowie
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
