Nowiki (podrodzina ssaków)

Nowiki
	Neotominae
	Merriam, 1894
	; Przedstawiciel podrodziny – nowik białogardły (Neotoma albigula)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	gryzonie
Podrząd	Supramyomorpha
Infrarząd	myszokształtne
Nadrodzina	myszowe
Rodzina	chomikowate
Podrodzina	nowiki
	Typ nomenklatoryczny
	Neotoma Say & Ord, 1825
Plemiona
	6 plemion (+ 4 rodzaje wymarłe o statusie incertae sedis) – zobacz opis w tekście
	6 plemion (+ 4 rodzaje wymarłe o statusie incertae sedis) – zobacz opis w tekście

Nowiki^[2] (Neotominae) – rozległa, licząca ponad sto gatunków podrodzina ssaków z rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Zasięg występowania

Podrodzina obejmuje gatunki zasiedlające tereny Ameryki Południowej i Ameryki Północnej^[3]^[4].

Systematyka

Układ filogenetyczny podrodziny Neotominae jest dyskutowany przez naukowców^[3]. Według Mammal Diversity Database do podrodziny należą następujące plemiona^[5]^[2]:

Neotomini Merriam, 1894
Ochrotomyini Musser & Carleton, 2005 – jedynym przedstawicielem jest Ochrotomys nuttalli (Harlan, 1832) – złotomysz amerykańska
Baiomyini Musser & Carleton, 2005
Reithrodontomyini Vorontsov, 1959
Onychomyini Kelly, R.A. Martin, Ronez, Cañón & Pardiñas, 2022
Peromyscini Cockerell & Printz, 1914

Opisano również rodzaje wymarłe o niepewnej pozycji systematycznej i nie sklasyfikowane w żadnym z powyższych plemion:

Antecalomys Korth, 1998^[6]
Basirepomys Korth & DeBlieux, 2010^[7]
Lindsaymys Kelly & Whistler, 2014^[8] – jedynym przedstawicielem był Lindsaymys takeuchii Kelly & Whistler, 2014
Paronychomys Jacobs, 1977^[9]

Przypisy

↑ C.H. Merriam. A new subfamily of murine rodents—the Neotominæ—with description of a new genus and species and a synopsis of the known forms. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 46, s. 228, 1894. (ang.).
1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 240–244. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 366–386. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Neotominae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-26].
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-05]. (ang.).
↑ W.W. Korth. Rodents and lagomorphs (Mammalia) from the Late Clarendonian (Miocene) Ash Hollow Formation, Brown County, Nebraska. „Annals of the Carnegie Museum”. 67 (4), s. 332, 1998. (ang.).
↑ W.W. Korth & D.D. DeBlieux. Rodents and lagomorphs (Mammalia) from the Hemphillian (late Miocene) of Utah. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 30 (1), s. 231, 2010. DOI: 10.1080/02724630903412448. (ang.).
↑ T.S. Kelly & D.P. Whistler. New Late Miocene (latest Clarendonian to early Hemphillian) cricetid rodents from the upper part of the Dove Spring Formation, Mojave Desert, California. „Paludicola”. 10 (1), s. 5, 2014. (ang.).
↑ L.L. Jacobs. Rodents of the Hemphillian age Redington local fauna, San Pedro Valley, Arizona. „Journal of Paleontology”. 51 (3), s. 514, 1977. JSTOR: 1303680. (ang.).

[Merriam-1] C.H. Merriam. A new subfamily of murine rodents—the Neotominæ—with description of a new genus and species and a synopsis of the known forms. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 46, s. 228, 1894. (ang.).

[Cichocki&inni-2] 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 240–244. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[Burgin&inni-3] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 366–386. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).

[Wilson&Reeder-4] D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Neotominae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-26].

[mdd-5] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-05]. (ang.).

[kor-6] W.W. Korth. Rodents and lagomorphs (Mammalia) from the Late Clarendonian (Miocene) Ash Hollow Formation, Brown County, Nebraska. „Annals of the Carnegie Museum”. 67 (4), s. 332, 1998. (ang.).

[kor&deb-7] W.W. Korth & D.D. DeBlieux. Rodents and lagomorphs (Mammalia) from the Hemphillian (late Miocene) of Utah. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 30 (1), s. 231, 2010. DOI: 10.1080/02724630903412448. (ang.).

[kel&whi-8] T.S. Kelly & D.P. Whistler. New Late Miocene (latest Clarendonian to early Hemphillian) cricetid rodents from the upper part of the Dove Spring Formation, Mojave Desert, California. „Paludicola”. 10 (1), s. 5, 2014. (ang.).

[jac-9] L.L. Jacobs. Rodents of the Hemphillian age Redington local fauna, San Pedro Valley, Arizona. „Journal of Paleontology”. 51 (3), s. 514, 1977. JSTOR: 1303680. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]