Oblężenie Malborka (1945)
| II wojna światowa, front wschodni, operacja mławsko-elbląska | |||
| Czas |
25 stycznia–17 marca 1945 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna |
operacja mławsko-elbląska Armii Czerwonej | ||
| Wynik |
zwycięstwo żołnierzy Armii Czerwonej | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w latach 1945–1951 _location_map.png) | |||
 54°02′06″N 19°01′41″E/54,035000 19,028056 | |||
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=icon}
Oblężenie Malborka – starcie zbrojne mające miejsce od 25 stycznia do 17 marca 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, broniącymi się w mieście i na zamku w Malborku, co doprowadziło do dużych zniszczeń m.in. na zamku.
Przebieg działań bojowych
Do Malborka żołnierze 2 Armii Uderzeniowej dowodzonej przez gen. płka Iwana Fiediuninskiego wchodzącej w skład 2 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej dotarli 25 stycznia 1945. Miasto zostało przygotowane przez Niemców do obrony okrężnej. Do obrony wykorzystano również zamek w Malborku, który z jego grubymi murami stanowił najsilniejszy bostion obrony. Pierwszy atak na miasto został przeprowadzony przez 8 Korpus Zmechanizowany od strony dzielnicy Piaski. Żołnierze dotarli do dworca kolejowego, jednak w wyniku kontrataków niemieckich zostali zmuszeni do opuszczenia miasta. Drugi atak został przeprowadzony w następnym dniu od strony południowej i południowo wschodniej. Przeprowadzili go żołnierze z 98 Korpusu Piechoty dowodzonego przez gen. por. Gieorgija Anisimowa[1]. Żołnierze radzieccy napotkali bardzo silny opór i im również nie udało się zdobyć miasta. Część garnizonu niemieckiego zamknęła się w staromiejskiej dzielnicy miasta oraz na zamku krzyżackim. Ponieważ dowództwo niemieckie zdecydowało, że Malbork ma się bronić do ostatniego żołnierza w nocy 31 stycznia został zniszczony most na Nogacie. Oblężenie Malborka trwało do 17 marca 1945. Niemcy skapitulowali a żołnierze z 321 Dywizji piechoty zatknęli sztandar zwycięstwa na wieży zamku krzyżackiego[2].
W czasie walk o zdobycie Malborka poległo 529 żołnierzy radzieckich[3]. Zniszczeniu uległo około 45% zabudowy miasta[2].
Upamiętnienie
W okresie Polski Ludowej dla upamiętnienia żołnierzy radzieckich poległych w walkach z Niemcami w Malborku przy ul.17 Marca wzniesiono pomnik na którym umieszczono działo pancerne[3].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 292,293.
- 1 2 Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 294.
- 1 2 Czubryt-Borkowski 1988 ↓, s. 181.
Bibliografia
- Czesław Czubryt-Borkowski: Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939-1945. Warszawa: 1988. ISBN 83-217-2709-3.
- Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: 1977.