Pałac Ogińskich w Płungianach
Budynek Pałacu Ogińskich – siedziba Muzeum | |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Miejscowość | |
| Adres |
Parko g.1, LT-90117 Plungė |
| Data założenia |
16 lipca 1994 |
| Dyrektor |
Alvydas Bakanauskas |
Położenie na mapie Litwy ![]() | |
| Strona internetowa | |

Pałac Ogińskich[1] (lit. Oginskių rūmai Plungėje) – neorenesansowy pałac zbudowany w 1879 w Płungianach przez rodzinę Ogińskich, obecnie mieści Muzeum Sztuki Żmudzkiej.
Historia
Budynek powstał na zlecenie ks. Michała Ogińskiego. Jego projekt sporządził Karol Lorenz lub Friedrich August Stüler. W 1921 w pałacu umieszczono szkołę rolniczą, która w 1934 przeniosła się do sąsiednich Plinksz. Od tego czasu gmach był użytkowany przez wojsko litewskie. Po II wojnie światowej budynek objęło w posiadanie technikum budowlane. W niepodległej Litwie pałac przekształcono w siedzibę Muzeum Sztuki Żmudzkiej (Žemaičių dailės muziejus), które mieści do dzisiaj.
Pałac jest jednopiętrowym budynkiem zbudowanym na planie prostokąta. Na jego tyłach znajduje się dziedziniec z okrągłym basenem i fontanną. Obok budynku zbudowano neogotycką stajnię oraz dwie negogotyckie oficyny. Jedna z nich mieściła służbę pałacową, w drugiej w latach 1873–1902 ulokowana była szkoła muzyczna, w której nauki pobierał m.in. Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1889–1902). Pałac otacza park krajobrazowy z końca XVIII wieku rozlokowany nad Bobrugą, w którym znajduje się oranżeria będąca kopią florenckiego Pałacu Vecchio.
Po II wojnie światowej wystrój wnętrz pałacu nie ocalał.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Polski egzonim uchwalony na 119. posiedzeniu KSNG.
Bibliografia
- Jolanta B. Kucharska, Ilustrowany przewodnik po zabytkach na Wileńszczyźnie i Żmudzi, Warszawa: Burchard Edition, 2004, ISBN 83-87654-15-9, OCLC 838607207.
- Jadwiga Siedlecka, Połąga i okolice: przewodnik turystyczny, Warszawa: „AgArt”, 1998, ISBN 83-86095-65-2, OCLC 749990614.
Linki zewnętrzne
- [www.zdm.lt Oficjalna strona Pałacu – Muzeum Sztuki Żmudzkiej] (lit.)
