Park Narodowy Sumaco Napo-Galeras

Park Narodowy Sumaco
Napo-Galeras

Parque nacional Sumaco
Napo-Galeras

park narodowy
Państwo	Ekwador
Położenie	prowincja Orellana, prowincja Napo
Data utworzenia	2 marca 1994
Powierzchnia	2052,49 km²
Ochrona	kategoria IUCN – II (park narodowy)
Położenie na mapie Ekwadoru Park Narodowy Sumaco Napo-Galeras
0°23′00″S 77°33′00″W/-0,383333 -77,550000
Strona internetowa

Park Narodowy Sumaco Napo-Galeras (hiszp. Parque nacional Sumaco Napo-Galeras) – park narodowy w północnym Ekwadorze położony w prowincjach Napo i Orellana. Został utworzony 2 marca 1994 roku i zajmuje obszar 2052,49 km². Od 2000 roku jest rezerwatem biosfery UNESCO. W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na północny zachód od niego znajduje się Park Narodowy Cayambe-Coca, a na południowy zachód Park Narodowy Antisana^[1][2][3][4].

Park znajduje się na wschodnich zboczach Andów, w dorzeczu Amazonki, na wysokościach od 500 do 3732 m n.p.m. Składa się z dwóch części. Większa część ma powierzchnię 1905,62 km² i obejmuje wulkany Sumaco (3732 m n.p.m.) i Pan de Azucar (3482 m n.p.m.) oraz szczyt Negro (3127 m n.p.m.). Położona na południe od niej mniejsza część zajmuje powierzchnię 146,87 km² i obejmuje fragment pasma górskiego Napo-Galeras, którego najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1730 m. Niżej położoną część parku pokrywa wilgotny las równikowy, tropikalny wilgotny las górski i tropikalny las suchy. Wyżej występuje las mglisty i paramo. Park obejmuje trudno dostępne tereny i dlatego flora i fauna nie została dokładnie zbadana^[1][2][5][4].

W zależności od wysokości średnia roczna temperatura w parku wynosi od +6 °C do +24 °C, a opady od 2000 do 6000 mm rocznie^[2].

W parku odnotowano ponad 6000 gatunków roślin naczyniowych. Rośnie tu zagrożona wyginięciem (EN) Talauma neillii, narażona na wyginięcie (VU) Persea nudigemma, a także m.in.: Rollinia dolichopetala, Henriettella odorata, Topobea induta, Prunus herthae, Alseis lugonis, Acanthosyris annonagustata, Ampelocera longissima, Gyranthera micrantha^[5][4].

W północnej części parku (w trudno dostępnym rejonie wulkanu Sumaco) odnotowano 81 gatunków ssaków. W części południowej – 101 gatunków. Żyją tu zagrożony wyginięciem (EN) tapir górski, narażone na wyginięcie (VU) andoniedźwiedź okularowy, tapir amerykański, ocelot tygrysi i mrówkojad wielki, a także m.in.: jaguar amerykański, puma płowa, ocelot wielki, hirara amerykańska, jaguarundi amerykański, leniwiec pstry, pekariowiec obrożny, ocelot nadrzewny, ponocnica trójpręgowa^[5][4].

Tylko w łatwo dostępnej części parku (południowej) zidentyfikowano ponad 280 gatunków ptaków. Są to narażone na wyginięcie (VU) ara zielona, oliwiaczek czerwonodzioby i gorzynek cytrynowy, a także m.in.: grdacz soplowaty, zapylak ekwadorski, krępomrowiec stokowy, złotopiór lśniący, brylancik różowogardły, srokaczek białopierśny, owocojad malutki, barwniczka plamkoskrzydła, szarogonek kreskowany, tyranik jasnolicy, leśniak amazoński, owocojad płomienny^[5][4].

W parku odnotowano 180 gatunków płazów i gadów. Są to m.in.: rzekotka krótkogłowa, Dendropsophus minutus, Boana lanciformis, Rhaebo glaberrimus, ropucha południowoamerykańska, Cochranella midas, Ameerega bilinguis, Dendropsophus sarayacuensis, Pristimantis altamazonicus, żaba południowoamerykańska^[5].