Psarskie (powiat śremski)

Psarskie

wieś
Aleja Platanowa
Państwo	Polska
Województwo	wielkopolskie
Powiat	śremski
Gmina	Śrem
Wysokość	80 m n.p.m.
Liczba ludności (2021)	2356
Strefa numeracyjna	61
Kod pocztowy	63-100[1]
Tablice rejestracyjne	PSE
SIMC	0596576
Położenie na mapie gminy Śrem Psarskie
Położenie na mapie Polski Psarskie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego Psarskie
Położenie na mapie powiatu śremskiego Psarskie
52°05′57″N 16°59′39″E/52,099167 16,994167[2]

Psarskie – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Wieś położona na lewym brzegu Warty, sąsiadująca od zachodu ze Śremem przy drodze wojewódzkiej nr 310 (Śrem – Czempiń – Głuchowo). We wsi znajduje się skrzyżowanie z drogą powiatową nr 4062 do Iłówca przez Brodnicę^[3]. Komunikację ze wsi do Śremu zapewnia komunikacja gminna (linie 8, 10 i 12)^[4].

W 1279 roku Psarskie pierwszy raz zaistniało w dokumentach księcia Przemysła II jako własność rycerska komesa Borka z Sierakowa. W 1580 roku wieś należała do Wojciecha Sokołowskiego oraz Bartłomieja i Stanisława Psarskich^[5]. W późniejszych wiekach wieś pozostawała w rękach różnych rodów, wśród nich byli Psarscy, Szamarzewscy, Gliszczyńscy oraz Kołaczkowscy. W 1781 majątek kupił Józef Wybicki. Właścicielami od 1793 byli Platerowie, Raczyńscy, Grodziccy i Szołdrscy. Ostatnim właścicielem przed wybuchem II wojny światowej był August Zaleski – minister spraw zagranicznych II RP, prezydent RP na emigracji w Anglii^[6].

Zabytkami chronionymi prawem są^[7][6]:

• Park krajobrazowy – z końca XVIII wieku o powierzchni 5,85 ha, a w nim m.in. dęby szypułkowe o obwodzie 645 cm i 440 cm, kasztanowiec o obwodzie 514 cm, lipy, graby, oraz cis ukształtowany w formie altany.
• Pałac w stylu neogotyckim z 1867 zbudowany przez Antoniego Raczyńskiego^[8]. Rozbudowany w 1900 roku przez Władysława Grodzickiego. W 1926 roku obiekt należał do Jana Szołdrskiego. Ostatnim przedwojennym właścicielem był August Zalewski herbu Lubicz, sanacyjny minister spraw zagranicznych II RP w latach 1926-1932^[9]. Pałac ma rzut litery L. Od 1971 roku mieści się w nim Państwowy Dom Pomocy dla Dorosłych. W latach 80. XX wieku dzięki wsparciu finansowemu brytyjskiej arystokratki Sue Ryder zbudowano dla chorych pawilony połączone z pałacem.

Atrakcją wsi jest także:

• Aleja drzew (ul. Platanowa) – prowadzi od pałacu do drogi wojewódzkiej nr 310, złożona z 90 klonów zwyczajnych, 27 platanów zachodnich i 15 jesionów wyniosłych o obwodzie 120–250 cm, uznana za pomnik przyrody.
• Figura Najświętszego Serca Jezusa z 1884 przy drodze do Góry, znajduje się w gminnej ewidencji zabytków^[10].

Świątkami przydrożnymi we wsi są również figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1919 przy skrzyżowaniu ulic Zachodniej i Owocowej oraz figura Matki Boskiej Różańcowej w narożniku pałacu^[11].

• 
  Pałac neogotycki w 1912 roku
• 
  Figura Najświętszego Serca Jezusa

Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach^[12]:

Od roku 1998 do 2021 liczba osób żyjących w miejscowości zwiększyła się o 191,9%.

• Dwór w Psarskiem
• http://www.psarskie.srem.pl/