Starszy marynarz (stopień wojskowy)

Oznaki stopnia: od 1921
czapka garnizonowa
insygnia	naramiennik	(1952–1956)
„lewy przód”

Starszy marynarz (st. mar.) – stopień wojskowy w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający starszemu szeregowemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych^[1]. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Stopień starszego marynarza powstał w Polsce w 1921, wraz z pozostałymi pierwszymi stopniami wojskowymi w Marynarce Wojennej. Wcześniej, od 1918 używano zapożyczonego z Wojsk Lądowych stopnia starszego szeregowego marynarki. W latach 1921–2022 starszy marynarz znajdował się w hierarchii pomiędzy marynarzem a matem. Obecnie wyższym stopniem jest starszy marynarz specjalista. Przez cały czas istnienia starszy marynarz jest odpowiednikiem starszego szeregowego.

Oznaki w kolorze złotym: na naramiennikach lub na lewym rękawie trzy paski^[2].

Stopień wojskowy starszego marynarza jest zaszeregowany w grupie uposażenia nr 1, a w kodzie NATO określony jest jako OR-02.

• Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.
• Józef Urbanowicz (red.): Mała encyklopedia wojskowa (R–Ż). T. III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.