Swietłana Kriwielowa

lekkoatletyka
Swietłana Kriwielowa
Светлана Кривелёва;
Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1969
Briańsk

Wzrost

184 cm

Informacje klubowe
Klub

Spartak Moskwa, Dinamo Moskwa

Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Mistrzostwa świata
brązTokio 1991pchnięcie kulą
Uniwersjada
złoto Sheffield 1991 pchnięcie kulą
Reprezentacja  WNP
Igrzyska olimpijskie
złotoBarcelona 1992lekkoatletyka
(pchnięcie kulą)
Reprezentacja  Rosja
Mistrzostwa świata
złotoParyż 2003pchnięcie kulą
srebroStuttgart 1993pchnięcie kulą
brązSewilla 1999pchnięcie kulą
Halowe mistrzostwa świata
złotoToronto 1993pchnięcie kulą
złotoMaebashi 1999pchnięcie kulą
złotoBudapeszt 2004pchnięcie kulą
brązLizbona 2001pchnięcie kulą
Mistrzostwa Europy
brązMonachium 2002pchnięcie kulą
Zakończenie kariery: 2010 r.
Medale odebrane za stosowanie dopingu
Igrzyska olimpijskie
brązAteny 2004lekkoatletyka
(pchnięcie kulą)
Odznaczenia
Medal Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR

Swietłana Władimirowna Kriwielowa (ros. Светлана Владимировна Кривелёва; ur. 13 czerwca 1969 w Briańsku) – rosyjska lekkoatletka, która specjalizowała się w pchnięciu kulą.

Czterokrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich: Barcelona 1992, Atlanta 1996, Sydney 2000 oraz Ateny 2004. W swoim pierwszym olimpijskim występie zdobyła złoty medal, a 12 lata później po dyskwalifikacji Wity Pawłysz z Ukrainy przyznano jej brązowy medal, ostatecznie odebrany decyzją MKOl 5 grudnia 2012[1][2][3]. Anulowano jej wszystkie rezultaty osiągnięte od 18 sierpnia 2004 do 17 sierpnia 2006[4]. Wielokrotna medalistka mistrzostw świata oraz halowych mistrzostw świata. W 2002 wywalczyła brąz mistrzostw Europy. Sukcesy odnosiła także w mistrzostwach Rosji w hali oraz na stadionie. Rekord życiowy: stadion - 21,06 (7 sierpnia 1992, Barcelona), hala - 20,69 (22 stycznia 1999, Moskwa). W 2010 ogłosiła zakończenie kariery sportowej[5].

Osiągnięcia

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
1988Mistrzostwa świata juniorówKanada Sudbury4. miejsce16,91
1991Halowe mistrzostwa świataHiszpania Sewilla8. miejsce18.58
1991UniwersjadaWielka Brytania Sheffield 1. miejsce19,62
1991Mistrzostwa świataJaponia Tokio 3. miejsce20,16
1992Igrzyska olimpijskieHiszpania Barcelona 1. miejsce21,06
1993Halowe mistrzostwa świataKanada Toronto 1. miejsce19,57
1993Mistrzostwa świataNiemcy Stuttgart 2. miejsce19,97
1993Finał Grand Prix IAAFWielka Brytania Londyn1. miejsce19,61
1996Superliga pucharu EuropyHiszpania Madryt3. miejsce17,70
1996Igrzyska olimpijskieStany Zjednoczone Atlantael. – 15. miejsce18,23
1997Mistrzostwa świataGrecja Ateny10. miejsce17,38
1998Mistrzostwa EuropyWęgry Budapeszt4. miejsce19,08
1999Halowe mistrzostwa świataJaponia Maebashi 1. miejsce19,08
1999Superliga pucharu EuropyFrancja Paryż3. miejsce18,36
1999Mistrzostwa świataHiszpania Sewilla 3. miejsce19,43
2000Halowe mistrzostwa EuropyBelgia Gandawa4. miejsce18,96
2000Igrzyska olimpijskieAustralia Sydney4. miejsce19,37
2001Halowe mistrzostwa świataPortugalia Lizbona 3. miejsce19,18
2001Mistrzostwa świataKanada Edmonton9. miejsce18,70
2001Finał Grand Prix IAAFAustralia Melbourne3. miejsce18,21
2002Superliga pucharu EuropyFrancja Annecy1. miejsce19,63
2002Mistrzostwa EuropyNiemcy Monachium 3. miejsce19,56
2003Halowe mistrzostwa świataWielka Brytania Birmingham5. miejsce19.57
2003Superliga pucharu EuropyWłochy Florencja2. miejsce18,98
2003Mistrzostwa świataFrancja Paryż 1. miejsce20,63
2003Światowy finał lekkoatletyczny IAAFMonako Monako2. miejsce19,66
2004Halowe mistrzostwa świataWęgry Budapeszt 1. miejsce19,90
2004Igrzyska olimpijskieGrecja AtenyDQ (3. miejsce)19,49
2004Światowy finał lekkoatletyczny IAAFMonako Monako6. miejsce17,55
2005Mistrzostwa świataFinlandia HelsinkiDQ (4. miejsce)19,16
2005Światowy finał lekkoatletyczny IAAFMonako MonakoDQ (8. miejsce)17,33

Przypisy

  1. IOC disqualifies four medallists from Athens 2004 following further analysis of stored samples. olympic.org, 5 grudnia 2012. [dostęp 2012-12-12]. (ang.).
  2. IOC Executive Board Decision. olympic.org, 5 grudnia 2012. [dostęp 2012-12-12]. (ang.).
  3. Medalista olimpijski z Aten poproszony o zwrot trofeum. interia.pl, 12 grudnia 2012. [dostęp 2012-12-12].
  4. Russia bans world and Olympic champions after failed drugs tests [online], insidethegames.biz [dostęp 2013-04-09] (ang.).
  5. Krystyna Zabawska zakończyła karierę sportową. Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 2010-06-29]. (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne