Temür Öldżejtü
| |||||||||
 Fragment portretu z XIV-wiecznego albumu zawierającego wizerunki cesarzy dynastii Yuan. Narodowe Muzeum Pałacowe w Tajpej | |||||||||
| Wielki chan Mongołów i Cesarz Chin | |||||||||
| Okres |
od 24 maja 1294 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Era panowania |
Yuánzhēn (元貞) 1295–1297 | ||||||||
| Poprzednik | |||||||||
| Następca |
Külüg-chan | ||||||||
| Dane biograficzne | |||||||||
| Dynastia | |||||||||
| Data urodzenia | |||||||||
| Data i miejsce śmierci | |||||||||
| Ojciec |
Zhenjin | ||||||||
| Żona |
Bulugan | ||||||||
Temür Öldżejtü, mong. ᠥᠯᠵᠡᠶᠢᠲᠦ ᠲᠡᠮᠦᠷ (ur. 15 października 1265, zm. 10 lutego 1307) – szósty wielki chan mongolski i drugi cesarz Chin z dynastii Yuan; w 1293 mianowany gubernatorem Karakorum a od 24 maja 1294 roku samodzielny władca Imperium.
Syn Zhenjina, wnuk Kubilaj-chana. Zwierzchnictwo jego władzy uznało Królestwo Paganu, Tran i Czampa, a także zachodnie chanaty Imperium Mongołów. Chociaż sam był buddystą tolerował rozwój innych religii. Na czas jego rządów przypada działalność franciszkanina Jana z Montecorvino.