Uczep śląski
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
uczep śląski | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Bidens radiata Thuill. Fl. Env. Paris, ed. 2: 422 (1799)[3] | |||
| Synonimy | |||
| |||
Uczep śląski (Bidens radiata Thuill.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w strefie umiarkowanej Eurazji na obszarze od Francji i Włoch w Europie po Sachalin i Półwysep Koreański w Azji[3]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie na zachodzie i południowym zachodzie kraju[4].
Morfologia



- Pokrój
- Roślina zielna, żółtawozielona. Łodyga prosto wzniesiona, zwykle pojedyncza lub słabo w górze tylko rozgałęziona, osiągająca do 70 cm wysokości. Łodyga jest obła, delikatnie żebrowana, naga z wyjątkiem górnej części, gdzie występują nieliczne włoski[5].
- Liście
- Zwykle trójdzielne, rzadziej pierzasto podzielone na 5 jajowato lancetowatych lub lancetowatych odcinków, z których szczytowy jest największy. Ogonek liściowy jest zawsze oskrzydlony, choć czasem wąsko. Brzeg blaski jest grubo i odlegle ząbkowany, ząbki zakończone są kończykiem skierowanym ku wierzchołkowi liścia[5].
- Kwiaty
- Zebrane we wzniesione koszyczki osadzone pojedynczo na końcach krótkich szypuł, zazwyczaj szczecinkowato owłosionych. Czasem szypuły są tak krótkie, że na końcach pędów rozwija się kilka koszyczków zbliżonych do siebie. Koszyczki są dwa razy szersze niż wysokie, o średnicy ok. 2 cm. Zewnętrzne listki okrywy są dłuższe od koszyczka (osiągają do 3,5 cm długości), rozpostarte, w liczbie 8–12. Wewnętrzne listki okrywy są jajowate do równowąskich, do 8 mm długie. Plewinki w koszyczku wąskie, długości owocu. W koszyczku występują wyłącznie drobne kwiaty rurkowate barwy żółtopomarańczowej[5][6].
- Owoce
- Spłaszczone, długości do 4 mm i szerokości do 2 mm, na końcu z dwiema nieco wygiętymi ośćmi. Cały owoc wraz z ośćmi pokryty skierowanymi do tyłu haczykowatymi szczecinkami. W jednym koszyczku powstaje nierzadko ponad 100 owoców[5].
- Gatunki podobne
- Spośród spotykanych w środkowej Europie uczepów o liściach podzielonych uczep amerykański B. frondosa różni się nieoskrzydlonymi ogonkami, natomiast uczep trójlistkowy B. tripartita o ogonkach oskrzydlonych podobnie jak u tego gatunku, różni się koszyczkami podobnej szerokości i wysokości wspartymi mniejszą liczbą zewnętrznych listków okrywy (jest ich zwykle od 5 do 8)[5].
Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna. Rośnie nad rzekami i w rowach. Kwitnie od lipca do września[5]. Owoce przyczepiają się do sierści zwierząt, piór ptaków lub ubrań ludzi i w ten sposób rozsiewają się (zoochoria, antropochoria).
Rośnie w miejscach błotnistych na brzegach wód płynących i stojących oraz na dnie wysychających zbiorników lub stawów po spuszczeniu wody[5]. Gatunek charakterystyczny klasy Bidentetea tripartiti[7].
Mieszaniec
Rośliny tego gatunku krzyżują się z uczepem trójlistkowym Bidens tripartita[8].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2014-01-27] (ang.).
- 1 2 3 Bidens radiata Thuill., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens Kew [dostęp 2025-05-23].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 93, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
- 1 2 3 4 5 6 7 Helena Trzcińska-Tacik, Bidens L., Uczep, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych, t. XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 204-205.
- ↑ Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 97, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, 2006, s. 471. ISBN 83-01-14342-8.
- BioLib: 41350
- EoL: 6234127
- EUNIS: 155325
- Flora of China: 200023539
- Flora of North America: 200023539
- FloraWeb: 835
- GBIF: 5392145
- iNaturalist: 559671
- IPNI: 185181-1
- NCBI: 1233954
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): gcc-142711
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:185181-1
- Tela Botanica: 9711
- identyfikator Tropicos: 2717219
- CoL: LSH8
